Lohusa depresyonu nolur bakın bir

clkkklc

9 günlük anneyim sezeryanla doğum yaptım doğumdan 3 gün sonra resmen depresyona girdim emzirmek istemiyorum iştahım yok bakmak istemiyorum cocuga keske olmasaydı diyorum benim gibi olan var mı ya napıcam ben gecici bi sürecmi

nadidelifora

clkkklc geçecek 🌸 bu ne ki ben çok daha ağır geçirdim. Hatırlamak bile istemiyorum. Ama geçti 🫶🏻

anonimomss

clkkklc bi tık ağır atlatıyor olabilirsin ama geçiyor ilk zamanlar bi cok insan yabancılaşma yaşıyor emzirmek ilk bi kaç hafta çok zorluyor ama o da geçiyo sonra niye böyle düşünmüşüm diyorsun kendi kendine ❤️ yanında destek olan kimse var mı? Bi gün iyi hissedip iki gün kötü hissedebiliyor insan ama yavaş yavaş azalıyor cok cok zorlanıyorsan psikiyatriye gitmekten çekinme

momica

clkkklc yalnız mısınız

huhuuu

clkkklc lohusalık çok kötü. Ben doğumdan sonra o kadar kötü oldum ki sürekli ağlıyordum yaşamıyormuşum gibi hissediyordum. Berbat bir psikolojiye girdim. Çok zordu çok ama zamanla geçti. Şuan eski halime geri döndüm. Ama o zamanları hatırladıkça tüylerim ürperiyor. Psikiyatriye psikoloğa gittim Hiçbir şey fayda etmedi hormonların düzelmesini beklemeniz lazım

clkkklc

nadidelifora nasıldı nolur anlatın nasıl gecti ne kadar zamanda geçti neler hissetiniz neler yaptınız gecmesi için

clkkklc

nadidelifora kaç gün sürdü sizi

clkkklc

anonimomss psikolga gittim ama biseye yaramadı bi iyiyim bi kötüyüm yanımda aikem eşim taö destek hepsi mahvoldu beni böyle gördğkleri için ama cok kötüyüm

clkkklc

momica yok değilim ailem eşim tam destek

nadidelifora

clkkklc şöyle canım. Benim bebeğim plesenta ayrılması yaşadı karnimda.entube doğdu. Çok çok zor şeyler yaşadım. Zaten gebelik de zor ve sıkıntılıydi. Bebeğim 21gun yoğun bakım sonrası sayısız kontrol,felaket senaryosu vs vs..
Ben her gün ölmek istedim. Aylarca yiyemedim uyumadım ve bir kez bile gülmedim. Hep kendimi sucladim bebeğimi koruyamadim diye. Oysaki yaşadığım hiçbir şey benimle ilgili değildi. Ve gittiğim her doktor tam tersi benim erken farketmem sayesinde bebeğimin yaşadığını söylese de asla ikna olmadım. Bebeğimin başından hiç kalkmadan aylarca böyle yaşadım. Bir oglum daha vardı sekiz yaşındaydi o zaman. Bir gün bana anne dışardan yemek kokusu geliyor sen bize bugün yemek yapacak misin dedi. Ömrümce unutmayacağım bunu öyle kötü oldum ki.Doğumdan üç ay sonra falandı. Babası geliyor yemek yapıp yiyolarladi düşünün. Evde bir öğün yemek pişirmedim aylarca. Tam 20kilo verdim üç ay içinde. Bir daha asla gulemem konuşamam dedim. ama geçti. Bebeğim büyüdükçe iyi oldukça bende tedavi ettim kendimi diyebilirim. Bu süreçte tabiki profesyonel destek de aldım.
Eğer bebeğinizin sağlığı yerindeyse bu düşünceler çok normal inanın. Ama geçecek bunu bilin. Hormonlar suçlu hep🥺 benim de bu kadar yikilmamin sebebi yaşadıklarım ama tabiki değişen fizyoloji de çok etkili.
Ben yapamadım ama siz yapın.Destek alın çevrenizde kim varsa. Sakın çekinmeyin. Sevdiğiniz şeyleri yapın. Bebek büyüdükçe sizde ona alışıp çok daha rahat olacaksınız. Ben bile düzeldiysem herkes düzelir gibi geliyor bana🫶🏻

momica

clkkklc tamam o zaman inan hepimiz ilk başta bu sorumluluk altında ezildik ama her geçen gün bebeğin sana sen ona bağlandıkça bu süreç daha da kolaylaşıyor kokusu sakinleştirici gibi gelmeye bi süre sonra bol bol öp kokla 🥺 şu an her şey çok zor ben de ilk anneme ben böye habire emzirecek miyim koltuğa yapışıp kaldım falsn diyordum şimdi emmeden ayıracağım gün ne yapıcam diye düşünüyorum 🙂 yani hepsi geçecek biraz ağlıcan biraz kara kara düşüncen ama alışıyorsun dediğim gibi bebeğinle duygusal bağ kurdukça kolaylaşıyor az sabır 💗

asya2853

clkkklc bende kendimi çok kötü hissediyorum resmen bebeğe bakmak istemiyorum sonrada vicdan azabı çekip sürekli ağlamak istiyorum eşim ve annem çok destek oluyor ama yinede depresyonda gibiyim bebek ağladıkça boğuluyorum beni emmiyor slikon uç kullanıyorum sağıp biberonla veriyorum şimdi slikon uçlada emmiyor sütün kesilir böyle diyolar bugun denedim çocuk aç kaldı ağladı mecbur sağıp verdim ama uğraştıkça boğuluyorum sanki umarım kısa sürede geçer 15 gündür resmen doğum yaptığıma sevinip bebeği sevemedim eşimde üzülüyo artık sabrı kalmıyo farkediyorum niye mutsuzum diye

lAmMelodi

clkkklc
Aynı ben ama geçiyor.

clkkklc

lAmMelodi kaç gün sürdü sizin

lAmMelodi

clkkklc
3 ay.6 ayda artık tam alıştım.

nisanmom

clkkklc
Tüp bebekle uzun uğraşlar sonucu hamile kaldım iki tane embriyo transfer yapıldı sadece bir tane tuttu gebelik zehirlenmesi yaşadım 35. haftada doğum yaptım sezeryanla. Beşinci gün nefes darlığı ile uyandım bildiğim panik atak geçiriyormuşum hastanelik oldum . Bebeğe bakamıyorum bana bir şey olursa bu çocuğa kim bakacak acaba ileride beni niye doğurdun falan diyecek mi diye kendi kendime kurup ağlama krizleri geçiriyordum. Bebeğim yaklaşık iki aylıkken bazı şeyler tepkiler vermeye başladı inan o gülüşlerini gördükçe gözlerinin içine tatlı tatlı bakışlarına şahit oldukça her şeyi unutuyorsun şimdi diyorum ki iyi ki doğurmuşum keşke ikiz olsaydı. İnan yalnız değilsin her şeyi geçecek sadece birazcık zaman🌸

sevgiynk

Lütfen kaç gün sürdü gibi sorunlarla kendinizi iyice bunaltmayın herkesin yolu süreci yaşadıkları farklı sizi kimsenin anlamadigini ve hiç geçmeyeceğini düşünüyor olabilirsiniz ama bunu buradaki bütün anneler de bilir ki bu süreç geçici yalniz kalmamaya içinize atmamaya çalışın yavrunuzun size ihtiyacı var siz olmadan aç altı pis ve kendini güvende hissedemez onun açısından daha korkunç şuan dünya tek bildiği sizsiniz onun dışında o da korkuyor endişeli

bulutlarinsesi

clkkklc kendine çok yüklenme. Herşey zamanla oturuyor. Hormonlar evet çok zor çok ağır. Bir anda şak diye gidiyor doğumla. Bebişin henüz çok küçük. Ne babasını ne akrabalarını ne dünyayı hiçbirini bilmiyor. Tek bildiği senin kalp ritmin kokun.. onu sakinleştiren güvenli limanı. Merak etme zamanla o da senin limanın oluyor. Kaç gün diye sormuşsun hep gün saymak için olsa gerek. 🥲 kiminin 15 kiminin 40 kiminin 5tir. Bu herkese göre değişir. Ama genel olarak 20sine geldiğinde rahatlama hissedebilirsin. Henüz ameliyatın yorgunluğu vücudundan gitmiş değil. Üstelik tam zamanlı bir makine gibi vücudun çalışıyor. Yaşadıkların yaşanılan hiç birşey kolay değil. Sonuçta hergin doğurmuyoruz. Kendine yüklenme. Üstünü başını giy bebeni emzir yada süt sap nasıl besliyorsan, eşinle beraber birlikte bi çay tatlı yemeye yakın sevdiğiniz bir yere gidin. Bebeğin acıkacana kadar vaktin olacaktır. Sonra geldiğinde yeniden emzirirsin. Birde suan akşam hazır elinden rica et bebeğe baksın güzel sıcacık bi duş al vücuduna iyi gelir 💗🌸 unutma herşey gerçekten geçiyor sadece kendini üzmeden zamanı geleceğini düşün 😇

Hiç kimse Bebiş kalmıyor Yenidoğan döneminde ikinizde yeni doğansınız 💕

mehmeteray

clkkklc bu geçici bir süreç, eski günlere özlem, anne olmanın ağır yükü derken insan malesef farklı şeyler hissediyor. Size yardımcı olan birileri varsa gün içinde biraz balkona falan çıkın, hatta durumunuz nasıl bilmiyorum eğer rahat hareket edebiliyorsanız kısa yürüyüş yapın. Emin olun onun size ne kadar ihtiyacı varsa sizinde artık ona o kadar ihtiyacınız var. 1 saat birisine bıraksanız aklınızda kalbinizde bebeğinizle kalacak. Bu günler geçecek sadece kendinize biraz zaman tanıyın

mmoz

clkkklc 47 günlüğüz inan bezmiş durumdayım tükendim allah sağlık versin ama zor

hu33

Bende 26 gün önce doğum yaptım ama hiçbir şekilde bebeğimle bağ kuramıyorum sadede vicdan yaptığım bakmak zorunda olduğum için besliyorum gibime geliyor. Hiç bağ kurabileceğimi de düşünmüyorum. Çoğu zaman keşke olmadaydı diyorum hayatım boyunca nasıl bakacağım bilmiyorum bakmak isteyip istemediğimi de bilmiyorum

Momdgn

Bol bol dışarı çıkın tek yada ailecek nasıl kafanızı dinliyorsanız on dakika bile olsa kulaklığınızı takın yürüyün, ten temasında bulunun banyoyu birlikte yapın bol bol temas edin. O dönem hiç geçmeyecek gibi geliyor ama geçecek bebişiniz büyüyecek sizde yine bireyselleşeceksiniz böyle devam etmeyecek. Anı yaşamaya çalışın mutlu oşduğunuz insanlarla görüşün birde duyguşarınızı bastırmayın ağlayın gülün bu dönem böyle geçiyor zor ama geçiyor

Sonraki Sayfa »