Asilmom_ benim kızım da 2 buçuk yaşında doğdu doğalı insanlardan korkma gibi bir huyu var. Mesela 7-8 aylıkken bile bir insan ona sadece baksın çok ağlardı, özellikle erkeklerden çok korkardı. Sonra 16-17 aylık olunca oyun grubuna götürmeye başladık, orada o ağlama huyunu bıraktı. Ama gene de mizacı bu ya, mesela birisi merhaba falan diye konuşsun bazen konuşmak istemiyor , arkasını dönüyor. Bazen de konuşuyor belli olmuyor. normalde bıcır bıcır konuşan oyunlara, oyuncaklara çok ilgili bir çocuk. Mesela kahvaltıya gidiyoruz, oyun alanı var, orada sadece 1 çocuk var ve çocuk kendiyle hemen hemen aynı yaşta. Kendi halinde oynuyor, ama bizimki sırf o var diye kaydıraktan kaymıyor. Çoğunlukla o çocuğun hareketlerini izliyor, arada oynuyor falan. Uzun zamandır alışsın diye çok çabalıyoruz, oyun grupları oyun alanları, eve çocuklu misafir çağırma falan. Bir dönem bu huyu azalmıştı ama şimdi tekrar hortladı. Ben zamanla geçer diye düşünüyorum, üstüne düşmüyorum, bazen o cekingenliğini anlamamazlığa geliyorum, çünkü ben anlasam üstüne düşsem ağlıcak gibi oluyor. Dikkatını dağıtıyorum ama bence zamanla geçicek bir şey. Okula gidince düzelir diye düşünüyorum. Çünkü sevdiği biri olunca konuşmak oynamak cok hoşuna gidiyor. Ben de sizin postunuzdan gelen yorumları okuyayım. Ben de kızımı eylülde kreşe vermeyi düşünüyorum