Kızlar lütfen yargılamayın lütfen. Eşimle görüştük ve 3 ay açık cezaevinde kalacakmış,temmuz ayında tahliye olacak inşallah.
Fakat benim kafam çok dolu kendimi çocuklara veremiyorum. Önceden öyle güzel ilgilenirdim ki ikisiyle de tüm gün dolu dolu geçerdi. Şimdi zorla gülümsemeye çalışıyorum ve böyle de olmak istemiyorum. Dışarı çıkıyoruz geziyoruz ama eve gelince oyunu zorla oynuyormuş ve mecburmuşum gibi hissediyorum. Ben nasıl toparlanacağım. İkisinin sorumluluğu tek başıma zor geliyor. Büyük kızım babam nerde diye sormaya başladı artık ve çok üzülüyorum. Ne yapmam gerekiyor toparlanmam için onu da bilmiyorum sizden öneri istiyorum. Mesela en kötü en mutsuz anınızda ne yapıyorsunuz