Arkadaşlar selam, bebeğim 9 aylık. İsteyerek yaptık bebeğimi hamileliğim ufak tefek sorunlar dışında gayet güzel geçti ama ben 9 ay oldu hala depresyondan çıkamadım.
Oğlumu çok seviyorum ama hala anne olmayı kabullenemiyorum çok ağır geliyor sorumluluklar. Normalde sorumluluk sahibi disiplinli bir insanım ama bebeğim olduktan sonra kendimi tanıyamaz oldum. Çok sinirli, stresli ve mutsuz birine dönüştüm. Eşim bana çok destek oluyor çocuk konusunda. Ama gün içerisinde çalıştığı için yalnızım tabi aile büyüklerinden pek destek yok. Bebeğim doğduğundan beri doğru dürüst uyumuyor belki de en büyük etken uykusuzluk bilmiyorum. Ama kendimi çok yorgun bitkin hissediyorum. Hiçbir şey yapasım gelmiyor. Bebeğimi parka bile zor çıkarıyorum . Yemek yapamıyorum temizlik yapamıyorum öz bakımımı bile yapamıyorum içimden gelmiyor. En küçük şey bile dağ gibi büyüyor gözümde. Eşim bebeğimle çok ilgileniyor ama yok bende olmuyor bir şeyler. Yaşama hevesim yok resmen. Bebeğime de yansıyor ister istemez😕 en çok buna üzülüyorum. İyi bir anne olamıyorum her gün kendime kızıyorum ve ağlıyorum. Uzman biriyle görüşmeye karar verdim. Benim gibi aylarca süren lohusa depresyonu yaşayan var mı? Yoksa tek ben de mi var sorun?