Gozde04 Boşanacak kadar cesaretli olmuşsanız inanın her şey geçici. Öncelikle kendinizi sakin tutun, güzel düşünün. Bir anne önce kendini sevip sayacak ki çocuğuna da yetebilsin. Sürekli çocuğunuzla sohbet edin. Saldırmaya başladığı zaman sık sık uyarın yanlış olduğunu, üzüldüğünüzü anlatın. İnsanız hepimiz hata yapabiliyoruz kimsenin sizi yargılamaya hakkı olamaz. Kimsenin hikayesi bitmedi hepimizin başına gelebilecek şeyler bunlar üzülmeyin yani. Sadece olabildiğince pes etmemeye, kötü düşünmemeye çalışmalısınız yoksa bu süreç sizi yıpratır. İsteyip de yapamayacağımız hiç bir şey yok bizim. Çalışma durumunuz var mı ? Bir yerden başlayın belki ayrı eve geçersiniz oğlunuzla. Benim oğlum şu an 3 buçuk yaşında, oda ara ara böyle saldırganlaşıyor. Sık sık uyararak ilgisini farklı şeylere çekmeye çalışıyorum. Yalnız değilsiniz yani.