Gerçekten hayat bitti mi

ketentohumu

Bebeğim henüz 3 aylık. Öğretmenim. Atanamamış. Gebeliğimde işe çağırılmadım hamileliğimi evde geçirdim. Şimdi de bebeğime bakıyorum. Maddi olarak rahat bi hayatımız yok hiçbi aktivitemiz yok artık hevesim de yok zaten. Eskiden bakımlı süslü hevesli bi kadındım şimdi elimi yüzümü yıkıyorum sabahları o kadar. Bebeğimi ve anneliği çok seviyorum ama bu kadar ötesi yok. Hamilelik kilolarım kaldı veremedim kendime tahammül edemiyorum bazen. Gelecekle ilgili tek hevesim yok hayalim yok çocuğumu iyi yetiştirmek ona iyi bakabilmek üzere tüm motivasyonum. Bebeğim uyanıkken gülücükler saçıyorum ama o uyurken ölü gibiyim. Evet lohusalık hüznü çok ağırdı ama bu daha kapsamlı bi karanlık. Böyle hissetmiş olup bu bataktan çıkabilenler varsa hepinizin deneyimi çok kıymetli okumak isterim lütfen paylaşın

patlakprezervatif

ketentohumu zamanla her şey rayına oturuyor. Çocuğunuz büyüdükçe sizde zamanla o psikolojiden çıkıyorsunuz. Daha üç ay olmuş doğum yapalı vakidi geldiğinde verirsiniz kiloları. Hiç canınızı bunun için sıkmayın. Gelecek kaygısı bu ülkede hepimiz için var. Hayat pahalılığı artıkça da haliyle azalmıyor

huhuuu

ketentohumu çocuktan sonra evet hayatımız çok değişiyor. Bende hiç böyle hayal etmemiştim. Evde olmak sürekli aynı rutinleri yapmak insanı çok bunaltıyor. Ama zamanla bu hisler geçecek.Belki bebeğiniz büyüdüğünde sizde bir işe girip çalışırsınız maddi olarak daha rahatlarsınız. Kiloyu da hiç dert etmeyin sıkı bir diyet+spor erir gidersiniz.

hilal858

ketentohumu 2 ay 9 günlük bebeğim ve 11 yaş kızım,9 yaş da oğlum var. Bu sıralar benimde kafam hiç iyi değil evde tıkılmış hissediyorum, kiloları mı söylemek bile istemiyorum o en son artık ama içim sıkılıyor oturduğum site dağın başında merkeze uzağım yürünecek gibi değil bebekle (kafamı nereye vursam diye bakıyorum şu ehliyeti keşke zamanında alsaydım) bir yere gitmek için ya eşimi ya kendi babamı çagirmam gerekiyor inşallah çabuk geçer zaman

Marianne

ketentohumu 3,5 aylık bebeğim var. İkinci anneliğim. İlk annelik aşırı duygusal çöküşe sürüklemişti. Sizi çok iyi anlıyorum. Düzgün bir çay içmek duş almak hayal oluyor. Bunu yapmak için birine muhtaç oluyorsun. Biraz zaman tanıyın kendinize, adaletli davranın. Dünyaya İnsan getirdiniz, kolay ve basit bir şey değil.

eses2026

Bende 2 aylık bir anneyim
Aynı hislerdeyim ama geçecek
Hatta bugünleri özleyeceğiz diyorum
Anne olmak çok zor ama çok güzel
🥺

deroscay

2 gün sonra 8. Aya giricek kızım, sürekli uyku şroblemi yaşıyoruz ve atakları çok ağır atlatan hassas bir bebek, evlenmeden önce 6 yıldır yalnız yaşıyordum isteğimi yapardım gezerdim işten eve gelip duşumu alır ayağımı uzatıp sigaramls kahvemi içerdim. Şimdi sigara kullanmıyorum hamile kalmadan 2 hafta önce bıraktım anadolu yakasındaydım şimdi avrupa yakasındayım hiç arkadaşım yok :) dertleşebileceğim ne bileyim gıybet yapabiliceğim.Aileme uzagım ablamlara falan babam yok, annem vefat etti düğünümden 1 ay önce, eşim ve ben bakıyoruz bebeğime mücadele ediyoruz emzik tutturamadım hiç memeye bağımlı bir çocuk biberonda almadım meme reddi olmasım dıye. Artık yıprandıgımı tükendıgımı hıssedıyorum bende ama elimden hiç bişey gelmiyor maalesef tam kızımız düzeldi diyorum yine herşey sarpa sarıyor asla gündüz uykusu yok herseye dıkkat etmeme rağmen bide. Gecede berbat ötesi, Çok yoruldum bende tek beklediğim 1 yaş acıkcası bazı şeyler düzeliyormuş sanırım

yenibir

ketentohumu geçiyo tabiki sizinle sohbet edince beraber dışarı çıkıp eğlendiğinizde aktivite yaptığınız zaman alışverişi beraber yaptığınız zaman o zaman herşey çok güzel olucak şuan böyle olmanız çok normal 😍

seyda_emir_humeyra

Benimde 5 yaşında oğlum var 6 aylıkta bebeğim var . İlk bebeğimde depresyona falan girmiştim psikolojim bozulmuştu falan aşırı zorlanmıştım . İkinci bebeğimde asla uyumaz durmaz sürekli ağlar devamlı kucağımda aşırı zor bi bebek ama ikinci bebeğimde psikolojik olarak zorlanmıyorum çünkü bu günlerin geçtiğini geçeceğini biliyorum . Sadece kilom sinirlerimi bozuyor veremiyorum be devamlı alıyorum . Demek o kiiiii kendinize yüklenmeyin şunu söyleyin evet bu bir bebek bana muhtaç konuşamıyor derdini anlatamıyor tek huzur bulduğu yer benim kollarım , ağlayacak evet durmayacak evet hasta olacak evet ama Rabbim in emaneti ve bu günler öyle çabuk geçecek kiiii sen bile inanamayacaksın . İkinci bebeğim sabah 7 buçuktan önce asla uyumazdı ve ben sabaha kadar evde yürürdüm ağlamasın diye yinede hiç stres olmadım kucağımda olmasının tadını çıkardım sabaha kadar öptüm kokladım

nurzeyd06

ketentohumu bebeğim 10 aylık oldu yeni yeni eski halime dönmeye başladım hala uykularım düsensiz hala huysuz hatta gittikçe daha da zorlaşıyor sanki ama bir süre sonra o moddan çıkıyorsun bende o şekilde düşünürdüm hayatım bitmiş gibiydi ama zamanla kiloda verirsin makyajda yaparsın anneliğe alışmakla alakalı birazda bebeğini engel olarak görme yapacağın şeylere onu da dahil et kendini kısıtlama bebeğim var diye ben başlarda çok kastım ama yanlış yapmışım böyle kafam daha rahat hala zorlanıyorum hala zaman zaman hayatım bitmiş gibi hissediyorum ama geçici olduğunu da biliyorum biraz uzun oldu ama yanlız değilsin

surprizbebe

ketentohumu benim tecrübem şu şekilde. İlk çocuğum doğduğunda 3,5 aylıktı işe döndüğümde. Hem maddi durumumuz yüzünden hem de süt iznini kullan böyle kolaylık oluyo sonra ücretsiz izne çıkarsın falan dediler bana da cazip geldi annem geldi baktı ben de çalıştım. Evet zorlukları çoktu ama her gün evden çıkıyorsun bi şekilde kendine de bakıyorsun elini yüzünü düzeltiyorsun,gün içinde sosyalleşiyorsun. Bi de ne kadar zor olsa da büyüdü ve tüm o zorluklar geride kaldı. 10 yaşında şimdi😊 18 aylık bir de kızımız var artık. Bu defa doğduğundan beri ben bakıyorum. Evet kendin yetiştirmek çok güzel çok özel ama bir o kadar da zor. Her gün sürünerek de olsa mecbur işe giderken şimdi hep evdeyim. Giyinmiyorum,süslenmiyorum. Bakımveren bi insanım daha çok. Saçımı bile boyamıyorum. Bazen detoksta gibi hissediyorum,bazen boğulacak gibi oluyorum. Bazen daha 10 ay var işe başlamama nasıl geçecek diyorum. Bazen 10 ay kaldı ben kızımı nasıl kreşe bırakıcam diyorum🥴 Velhasılkelam annelik perişanlıktır bunu hep söylerim. Ama dünyalara bedeldir. Ve geçiyor,daha önce de geçti,yine geçecek. Sen de bunu bil…

ketentohumu

Hepinize teşekkür ederim annelercim. Ben de dün iyi hissederim diye 1 saat bebeğimi anneme bırakıp saçlarımı kestirmeye gittim. Bebeğim hep ağlamış evi garipsedi herhalde, saçım da b*k gibi oldu 🥲🥲🥲🥲

accountant

ketentohumu bebeğim 8 aylık mali müşavirim şuan çalışmıyorum kendimi işe yaramaz hissediyorum evde boş boş çocuk bakmayı kendime yediremiyorum ama bebeğimi bırakmaya da hiç kıyamıyorum sizin kadar kötü durumda değilim ama bende hayat bitti olarak düşünüyorum hiç kimse bu yönlerden bahsetmiyordu öncesinde. İyiki doğurmuşum diyorum ama bir sonraki hayatımda baba olmayı seçerdim 😄

tsf

ketentohumu hisler geçiyor bence birazda olsa çünkü çocuk daha rahat oluyo buyudukce ama sorumluluk asla bitmiyor ve bitmeyecekte koltukta uzanayim saatlerce TV telefon kitap yapayım derseniz heralde bu bı ortaokul zamanlarına kadar çok imkansız ama basetmesi evet büyüdükçe kolaylasiyor

hcrclk

ketentohumu Henüz lohusasınız bebeğiniz daha çok küçük. Bende öyleydim ki benim doğumum çok zor geçmişti. Hiç geçmeyecek bitmeyecek sanıyordum. Ama şimdi hepsi geçti eskisi gibi kendime de kızıma da bakıyorum. Onu da süsleyip püslüyorum kendimi de. Bende öğretmenim tekrardan çalışmaya da başladım. Hepsi geçiyor ve zamanla çok daha güzel oluyor. 🙏🏻🌸