Allah evlatlarımızı bize bağışlasın öncelikle. Bugün sabahtan beri çok yorgundum 6.aya girdik ve bebeğim uyumak istemiyor bende kaç gündür halsiz düşüyorum gece uyuttum yine uyandı çığlık çığlığa eşime dedim ilgilenirmisin çocukla çok yorgunum dedi ben sinirden bağırmaya başladım gerçekten çok kötüydüm benim bağırmamdan bebek korktu 🥺 eşim aldı bebeğimizi salona götürdü ama ben kendimi çok kötü hissetmeye başladım bebek korktu diye kriz geçirdim yorgunluğun verdiği şeyle, Allah’a sığındım dedim Allah’ım beni affett tek başımayım çok yoruluyorum zikir çekerek uyumuşum eşim gelmiş üstümü örtmüş ben rüyalanmışım rüyada bebeğime zarar veriyordum ve ölüyordu başka birisine teslim ediyordum ve delirmiştim kan ter içinde kalmışım en son kendime geldim ve ilk işim eşimin ve bebeğimin yanına koşmaktı gidip sarıldım ona çok kötüydüm eşimde halının üstünde uyumuş onuda aldım yatağa geldim. Allah bana ayan etmiş kendine gel diye sanki ilk defa bir şeyden bu kadar etkilendim . Allah evlat acısı göstermesin hiçbirimize ben o korksun istemedim , sadece beni anlamasını istemiştim eşimin. Anlarsınız ya gelinen o son nokta 🥺