Kızlar siz de benim gibi misiniz, gerçekten merak ettim…
Bugün dolapları düzenlerken yine aynı şey aklıma geldi. Ben evlenirken özellikle söyledim; çok çeyiz istemiyorum diye. Dantel, iş, yöresel şeyler… bizim oralarda çok yaygın ama benlik değil dedim. Ama yine de yaptı. Mesela havlular. Annem bir sürü koydu. Düz, şık olanlar tamam ama bir de işlemeli, dantelli olanlar. 2 yıl önce geldi, banyodaki 20’den fazla havluyu kaldırdı. “Gerek yok” dedi. E o zaman niye yapıldı onlar? Hepsi şimdi yatak odası dolabında duruyor. Aynı şekilde neredeyse 20 tane seccade. Bir sürü nevresim takımı (ki ben lastiksiz asla kullanamıyorum diyorum), Eski yün yorganlar…
Sonuç? Yatak odamda bana ait depolama alanı yok.
Yatağın altı yorgan, yastık dolu. Dolabın bir tarafı hayatımda kullanmayacağım şeylerle kaplı. Şunu düşünüyorum sadece: Benim evim olacakken, neden kararları ben veremedim?
“Senin için bebekliğinden beri yapıyorum” diyor…
Ama istemediğim, kullanmayacağım şeyler…
Ve hâlâ kendi evinde “senin çeyizin” diye tuttuğu bir sürü şey var. Üstüne bir de “onu kullanma, Doğa’ya koy” diyor. Neden yani tamam gelenek görenek neden yük yapmaya gerek var ki. Şuan gerçekten dönüştürme imkanım olsa hemen yok edicem hepsini. Bu çeyiz mi, yoksa düpedüz yük mü?