Biz saygılı çocuklardık 👍

Usnac1995

Az önce biz yazı gördüm. Anne babasının bir göz bakışıyla kaçacak delik arayan çocuklardık biz yazmışlar. Okuldaki itfaiye panosuna korkudan dokunamazdık yazmışlar. Devamı da var tabi ben kısaca yazıcam

Bizim annelerimiz bizim gibimiydi ki. Etkinlik yaptıramadım diye üzülür müydü mesela, ya da poposuna terlikle vurdu diye vicdan duyup kötü anne ilan edilirmiydi. Aman psikolojisi bozulmasın diye kendine vuran çocuğa olsun annecim yanlışlıkla yaptın dermiydi. Oyuncak için kendini yere atan çocuğuna her gördüğü oyuncağı alır mıydı.

Bence çoğu hayır. Eskiden çocukla anne baba arasında bir disiplin vardı kesinlikle. O yüzden bir bakışlarından korkardık çekinirdik.

Şimdikilerin öyle olmasını istiyor herkes ama hemde psikolojisi bozulmasın diyoruz. Bu ne yaman çelişki. Biz bu çocukları nasıl yetiştircez ben gerçekten çıkmaza girdim artık

pinar1905

Usnac1995 dünyada sadece senin çocuğunun olmadığının bilincinde olarak çocuğu okula göndererek ama aynı zamanda dünyada sadece senin çocuğun varmış gibi onu koruyarak. 🙂

balkizlar

Usnac1995 mesele kızıp bağırmak değil ülkece problemimiz sağlıklı sınırlar koymak.. yani ya kızmamız bağırmamız çağırmamız gerekiyor zannediyoruz ya da her istediğini yapmamız gerekiyor zannediyoruz aslında öyle değil… sakin bir şekilde çocuğa sınır koyamıyoruz maalesef…. Bir de üzülmesini travma olarak addediyoruz bu da çok yanlış.. çocuk bu elbette üzülecek elbette ağlayacak bazı şeylere ulaşamayacak gerçek dünyayla aile içinde karşılaşacak… eğer çocuğumuz başkasına karşı saygısızlık yapıyorsa orada dur demeliyiz başkasının çocuğuna zarar veriyorsa yaşı kaç olursa olsun ona engel olmalıyız… ama insanlarda böyle bir şey yok küçük çocuklar büyüklere tükürüyor annesi sadece minik bir yapma oğlum diyip geçiştirebiliyor… çocuklar çocukları kıskanıyor oyuncak paylaşmıyor bizim zamanımızda biz evdeki oyuncakları paylaşmama lüksümüz var mıydı sizce…. Çocukta bir bireydir ve görüşlerine duygularına saygı duymalıyız ama bu demek değil ki sınırsız özgürlük olsun…. Ve son olaylardaki en büyük problemin de ekran olduğunu düşünüyorum…. Aileler bana bulasmasin sıkıntı yaşatmasın diye çocukları bilgisayar karşısında esir bırakıyor…. Çocuk hiç sandalyeden kalkmamış saatlerce oturmuş yemek yemedi belki ya da orada hangi içeriklere maruz kaldı kimse bunu umursamıyor…. Bu tarz olaylar ortaya çıkınca yok internet yasaklansın yok oyunlar kalksın mesele bu değil mesele senin çocuğa sınır koyman yani devlet tabii ki interneti kapatamaz… sorumluluklarından kaçıp devlete yük atmaya çalışıyor… bir değil birden çok sebebi var ama benim için en büyük iki problem bu

NariNariKiminYari

Usnac1995 ben çocukken babamın tek bir bakışıyla suspus olurduk. Şimdi arsız şımarık çocuklarla dolu etrafım. Ailede bir kişinin gerektiği yerlerde lafının geçirebilmesi önemli bence. Bizim evde hem eşim hem ben baskın karakteriz. Ben daha kuralcı ve otoriter bir insanım. Bir şeye hayır diyorsam hayırdır ve şunu yap diyorsam yapmak zorundadır. İsterse ağlasın kendini yerden yere atsın istediğini bu şekilde alamaz. Çocuğu nasıl eğitirsen o şekil devam ediyor. Şimdi özgüvenli olsun benim çocuğuma kimse karışmasın diye saçma sapan karakterlerde çocuk yetiştiriyorlar.

Ogulluana

Usnac1995 planlı bir şekilde getirildik bu zamanlara çok üzgünüm kime ne anlatacagız diyorum bir yandan da öyle bir boşvermişlik var üzerimde umutsuzum çokça ama çocuğum var onu düşünüyorum biz bir şekilde yaşadık ettik ama onlar nasıl bir döneme geldi onlar adına daha çok üzgünüm

Usnac1995

Ne düşünüyorsunuz gerçekten merak ediyorum

beyaz1

Usnac1995 disiplin adı altında aslında sevgisizlikle büyüdü bir çok nesil . Ben kendi adıma konuşayım sevgimi yüzde yüz veriyorum ama her istedigini yapmıyorum her istediğini almıyorum ya o an açıklamasını yapıyorum yada ilgisini başka şeyle dağıtıyorum. İki kızım var asla bir kere bile vurmadım vuramam da çünkü disiplin ne sevgisizlikle nede siddetle saglanabilir. Çocuktur anlamaz diyip bu şeylere başvurmamak lazım inanın herseyi anlıyorlar konuşmayı deneyin her seferinde. Ailede siddetle , sevgisizlikle buyuyen kişilerin sonu belli malesef

Usnac1995

Kızıp bağırsam üzülür psikolojisi bozulur diyorum. Kızmazsam tepemize çıkacak diyorum

Nsrn1

Usnac1995 benim iki oğlum var biri 3 yaş 7 aylık diğer 2 yaş 3 aylık. Şimdi şöyle bir durum var bizim evde. İyi polis kötü polis olayı var ya, bizim evin kötü polisi benim. Biebirlerine zarar vermeye çalıştıklarında, vurmaya yeltendiklerinde, ayrı ayrı oynarken birbirinin oyununu rahatsız edici şekilde bozmaya çalıştıklarında direkt olarak uyarıyorum. Dışarıda da böyle. Örneğin parkta oyun alanında vs başka çocukların elinden bir şeyi zorla almaya çalıştıkları an veya vurmaya falan yeltendikleri an yine sesim yükselir ve uyarırım. Bu en baştan beri böyleydi. Önce uyarı dikkate alınmazsa ses yükselerek uyarı.
Öğretmeye çalışıyoruz herkesin alanına saygı duyması gerektiğini. Zarar vermemesi gerektiğini. Sevgiyi görüyor zaten çocuk. Yaşıyor. Anne baba babaanne dede ananeanne dayı amca herkes çocukları çok seviyor. Çocuk sevgiyi ve güveni ailesinde buluyor zaten. O yüzden de dışarıda nasıl davranacağını az çok biliyor daha şimdiden.

dogaysenur

Usnac1995 bence bir sınır mutlaka olmalı hatırlıyorum da annem her istediğimi asla almazdı hatta İsmail YK kasedi için kendimi pazarda yerlere atıp ağlamıştım anca o zaman almıştı kesinlinle herşey alınmamalı ve yapmaması hereken bir davranista anlayacagi dilden kizilmali asla yumuşak konusulmamali psikoloji çok farklı bir olay yeni nesil yetiştirme bence çoğu yerde sınıfta kalir

Usnac1995

beyaz1 Şimdi sürekli şiddet görüp asla sevgi görmeyen bir çocuğun zaten normal olması zor. Fakat sevgiyle güzellikle büyüyen ama sınırını aştığında tepki gören çocuk farklı bana kalırsa. Böyle olması lazım. Psikolojisi bozulmasın diye hiç ses çıkarmazsak, emin olun o çocuk saygılı olamıyor.
Ablamla yeğenim ( 3 yaş) bir gün tartışıyor. Ablam bu defa kızmıcam göz hizasına inip konuşcam dedi. Göz hizasına indiği an yeğenim bir tane yapıştırdı yüzüne 😅

myavocado

balkizlar o kadar haklısınız ki oğlum 20 aylık henüz ekranla tanışmadı, bugünlerde beni o kadar zorluyor ve yoruyor ki acaba zararsız içerikler araştırıp 15 dakikalık da olsa ekran versem mi artık iki yaşına geliyor diye düşünmeye başlamıştım. Ama bir kez daha anlıyorum ki, çağımızın zehri ekran internet ve sosyal medya olmuş. Elbette sonsuza kadar uzak tutamayacağız ama ne kadar geç tanışırsa bunlarla, o kadar iyi olacak sanırım.

kdcirem

Kızmak yerine koyduğumuz tepkiden geri vazgeçememiz ve kimseye aksini yapmasına müsade etmememiz gerekiyor. En basitinden şeker yemek istedi ona hayır dediysek bir sonraki soruşunda da hayır. Eğer bir kere tamam bu seferlik olsun dersek daha fazla ısrar ederek ona alabileceğine ikna olur ve şımarır. Anneanne, babaanne, dedeleri benim izin vermediğim şeyi vermeyecekler. Benim babam bir şeye hayır dediğinde geri dönmezdi. Annemle babam her konuda bir olurdu. Annem hayır derse babam da hayır derdi. Annem babana sor dediğinde babam hayır derdi çünkü bu kendi aralarındaki bi anlaşmaydı. Ben hiçbir yerde çıkkınlık yapmadım, yapamam. Benim ailem bana dur dedi. Bazı konularda çok takıntılı oldum tek kötü yanı bu. İnsanlar sınır bilmiyor, başta kendi ailelerimiz bilecek ve destekleyecek ki sınır çizmeyi öğrenelim. Yolda yürürken bile o çekilsin şeklinde düşünen insan topluluğunda yaşıyoruz. Bir kere denedim acaba çekilmesem ne olur diye. Omuz omuza girdik kadınla. Ben arkamı döndüm dönmesini bekledim dönüp hiçbir şey deme gereğinde bulunmadı. Bana göre önce kendimizi de eğitsek daha doğru olur gibime geliyor.

Usnac1995

NariNariKiminYari Benim çocuğum 3.5 yaşında benden çekinir. Kızdığımda ağlar bazen mesela. Acaba diyorum hata mı ediyorum. Böyle arsız olurmu acaba .
Yoksa iyi mi yapıyorum. İnsanların yazdıkları öyle kafama takılıyor ki. Aslaaaa kızmam çocuğuma psikolojisi bozulur yazıyorlar ya acaba diyorum evladıma haksızlık mı ediyorum

Öte yandan isteklerine kulak veririm hep, oynarım, koşarız sarılırız öperiz birbirimizi, çocukluğunu yaşaması için elimden geleni yaparım. Şımardığında ise asla tahammülüm yok ama

Bade38

Andımıza göre yetistirirsek tamamdir o iş.
Küçüğe sevgi büyüğe saygı şiddet değil sevgi kazandirir kendini savun ama savunurken hiddetlenmeden sözel olarak da duygularını ifade edebileceğini öğretmeliyiz.
Öğretmen sana kizamaz değil ogretmenine karşı saygılı ve efendi ol diyeceğiz .
Anne baba ayni dili konusacak birinin ak dedigine diğeri kara demeyecek ayni tepki ve verilen tepkiye sadık kalinacak , çocuklarimiz bize Karşı bile vurunca gulmeyecegiz ne yaptığını ve neden yapmamasi gerektiğini anlatacagiz

Usnac1995

Ogulluana Doğduğu andan itibaren bir şımartma var bana kalırsa. Nasıl ki kimsesiz bebekler kendi kendine uyumayı öğreniyor, bizimkiler kök söktürüyor, bu tamamen çocuğun hissetmesinden.
Büyüdükçe de değişen bir şey yok. Benim ailem beni inanılmaz sevgiyle büyüttü. Her istediğimi almaya çalıştılar ama 5 yaşımı hatırlıyorum, alamayacakları bir şey gördüm, hiç istemedim bile çünkü biliyordum istersem annem almak ister ama alamazsa üzülür. Resmen bunu düşünüyordum, şimdi hangi çocuk düşünür.
5 yaşıma kadar annem beni nasıl bu bilince getirmiş aklım almıyor. Bağırır kızardı ama ciğerine sokacak kadarda sarılırdı. Bu dengeyi kurmak istiyorum

binnur37

Usnac1995
Benim annem kızımı okadar şımartıyorki ben sinir oluyorum çok fazla güzellikle söyledim dinlemiyor lütfen diyorum bizi büyüttüğün gibi büyüt doyumsuz değil .
Döv bağır çağır söv demiyorum ama her dediğini yapma .
Gerçekten çok zor bir dönemde anne olduk bizlerde çocuklarda şanssız .
Çocuklar ilgi manyağı oldular doyumsuz oldular şükürsüz oldular.
Ablamın 13 yaşında oğlu var babasına küfür ediyor ya cesarete bak diyorum gereksiz özgüven baban lan o senin baban biz küfür etmeyi bırak cevap veremezdik .
Sonumuz hayır olsun

Usnac1995

binnur37 Kesinlikle doğar doğmaz başlıyoruz. Annem bana derdi Kızım emzir yerine bırak. 40 çıkmadan çocuk kucakta gezdirilmez derdi. Biz hep böyle yaptık derdi mesela. Biz sevelim öpelim derdine düşüyoruz, daha o zaman başlıyor çocuk şımarmaya bence 🥲 ağladığı an amann ağlamasın, hadi hoppalaaa gel bakalım şunu al bunu al diyeee diye doyumsuz çocuklar yetiştiriyoruz

NariNariKiminYari

Usnac1995 asıl haksızlığı onlar çocuklarına yapıyor ama haberleri yok. Yahu bizim dönemimizde böyle mükemmeliyetçi modern anneler mi vardı sanki biz terlikten kaçmanın yollarını arayıp işin sonunda pro olurduk🫡 Tabi ki onların yaptığı gibi şiddetle değil ama sınır koyarak her istediğini yapamayacağını bilmesi gerekiyor. Valla bende kızıyorum hatta oğlum benim ses tonumdan kızıyor muyum normal mi sesleniyorum onu bile anlıyor. Kızdığımda bazen ağlıyor bazen çekip gidiyor bazende kendini yerden yere atıyor ama günün sonunda benim istediğim oluyor. O kızmıyorum özgüvenli çocuk yetiştiriyorum diyen annelerin çocuklarını da görüyoruz anne babayı parmağında oynatıyor 🫠

Meri-Mel

Usnac1995
Beni de biraz önce okuduğum cümleler etkiledi.
6 Şubat depreminden kurtulabilen çocukları, katlettiler.
Kısa bir süre sonra23 Nisan kutlayacak çocukları toprak altına koyacağız.
Ne denir bilmiyorum mevzu korkmak değil de benim benim duygusundan çıkıp hepimizin evlatları duygusuna girebilmek yanlış olanı göz ardı etmemek gerek . Belki bu şekilde bir yerlere varabiliriz.

binnur37

Usnac1995
Keşke benim annemde öyle deseydi .
Ağlatma .
Kucağına al .
Her dediğini yap .
Her dediğini ver .
Bağırma .
Kızma
Sabırlı ol
Pskolojisi bozulur travma olur kekeme olur .
Zıkkım olur dedim en sonunda bir gün yeter diye bağırdım .
Gık dese başına koştururdu beni .
Az kendimi tokatlamadım ben anne olamadım diye .
Şuan yaşına girecek kızım aşırı kucak bağımlısı şaka gibi diyorum annem akşama kadar kucakta gezdiriyor.

acimavi

Usnac1995 saygı sadece korkutarak kazanılmazki. Vurduğu zaman ‘olsun annecim yanlışlıkla oldu’ dememek lazım en başta. Aman psikolojisi bozulmasın diye yaptığı yanlışları gözardı etmemek, küçük bile olsa uyarmak lazım. Anlamıyorsa ve büyüdüğü zaman da tekrarlıyorsa daha ciddi uyarmak lazım. Aman çocuğumun psikolojisini bozmayayım diye diye bu duruma gelindi belki de. Aman kızmayayım psikolojisi bozulmasın, aman yanlışını söylemeyeyim üzülmesin. Şimdiki çocukların çoğu bir şeyi yapamadığında suçu hep farklı yere atıyor, sorumluluk almıyor. Zaten ‘aman’ diyerek çocuğun yanlışına düzgün müdahale edilmemiş, çocuk hayatta da başarısız olmuş, ben ders çalışıp düzelteyim demek yerine ‘bu öğretmenler yüzünden böyleyim’ deyip nefret besliyor. Hatasının sorumluluğunu almayıp bileti başkasına kesiyor. Yaptığı katliamın bile sorumluluğundan kaçıp kendi canını alıyor kimseye bırakmıyor. Disiplin psikolojinin bozulmasına sebep değildir. Disiplin sadece popoya terlikle vurarak da olmaz. Çocuk psikolojisi diye bir şey atıldı ortaya ve çocuğunun yanlışını onu uyarıp kriziyle savaşmak yerine, ayy tamam çocuğum bir şey olmaz diyerek örtenlerin sebep olduğu durumlar bunlar. Tek bir sebebi de yok elbette. Oyunlar, diziler, filmler, haberler… hepsinde şiddet var. Çocuğunun ne izlediğini, kimlerle arkadaşlık ettiğini, konuştuğunu takip etmeyen bir sürü sorumsuz ebeveyn var. Aman çocuğumun psikolojisi bozulmasın, benim de rahatım kaçmasın, saldım çayıra. Yazık, başkalarının belki de özenle eğittiği çiçeklerini böyle eğitimsiz caniler solduruyor

surprizbebe

Usnac1995 bu kaygıydı,travmaydı,psikolojiydi derken bence daha kötü olduk. Hiç bi duygu bastırılmazsa da böyle kontrolsüzlük oluyo. Ne anne babaya saygı var ne büyüklere,öğretmenlere. Öğretmenlerin de bütün hakları alındı elinden. Geçen 10 yaşındaki oğlum fen öğretmenini şikayet ediyor çok bağırıyor anne herşeye kızıyor diyor. Kızsın dedim nolcak. Sessiz olmazsanız sınıf düzenini bozarsanız kızar tabi dedim. Ortaokulda benim bi fen hocam vardı Ayşe hoca. O derse girdi mi en yaramaz olanımız bile gık diyemezdi. Asla söz almadan konuşamazdık.silgi bile isteyemezdik o derece. Noldu yani öldük mü?!

beyaz1

Usnac1995 tabiki dediğiniz gibi benimde tükendiğim anlar oluyor kızdığım zamanlar oluyor ve vicdanda yapıyorum ama vicdan yaptığımı belli edip üstüne birde sırf kendi vicdanimi rahatlatmak için her istediğini yapıp almiyorum. Siz böyle yapıyorsunuz diye bir suçlama işine girmiyorum yanlış anlamayın lütfen. Büyük kızım 5 yasinda inanin nerede duracağını çok iyi biliyor , herkezin çocuk yetiştirmesi farklı kimse kimseyi burda tabiki yargılayamaz. Ama toplumsal olarak sonuclari hepimizi etkiliyor. Baktığınızda okulda silahli saldırıyı yapan çocuklardan birinin babası emniyet mensubu , resimlerde çok sevgi dolu , Mutlu , laik , cumhuriyetçi insanlar ama çocuklarına ne verebilmişler ? Vicdan mı ? Merhamet mi? Ahlak mı ? Dinimizde ne diyor
Kim bir cana kıymamış ya da yeryüzünde bozgunculuk yapmamış birini öldürürse, bütün insanlığı öldürmüş gibi olur.” (Maide Suresi 32. ayet) . Malesef artık günümüzde bir çok kişi ( herkesi katmıyorum tabiki ) bunlari çocuklarına aşılamıyor . Sadece bizim çocuk yetistirmemizlede olmuyor bir çok oyun yasaklanmalı , sosyal medyaları kısıtlanmalı , dizilerde yok yok

Sonraki Sayfa »