zamansumisali_ lohusa dönemi o kadar çok kırgınlık yaşadım ki…
Kayınvalidem destek Olcam deyip asla olmadı, onlara kalmaya gittik orda da destek olmadı geri evimize döndük bu görüştüğümüz süreçte sütün az,bebeğini ben emzireyim gibi saçma kelimeler kullandı. Eşimin yanında devamlı anneliğimi kötüledi. Evimize gelince kimse kapımı çalmadı. O kadar destek olduğum, doğumdan sonra poşet poşet yemek taşıdığım kimse kapımı çalıp bir nasılsın demedi.üstüne bu süreçte eşimin ailesi ve kardeşleri herşey alınganlık yapıp ( neymiş ben bebeği odada emziriyormuşum kadın erkek fark etmez onların yanında mememi açmalıymışım) kavga çıkarttılar.
Üzerine birde eşim saçma sapan duygulara bürünük garip bir kişilik oldu.
Annem rahatsız buna rağmen yanıma geldi sağolsun yardımı dokunmasada evde bir ses oldu.
Aylarca evde mücadele verdikten sonra eşimin ailesine değer verilmemesi gerektiğini öğrendim ve eşimle de aile teraspistine gitmeye başladık şükür herşey yoluna girdi ( lohusa depresyonu gibi babalık depresyonu yaşamış) ama benim de gözümde ne yaş kaldı nede mecalim kaldı.