Canım öncelikle yalnız değilsin, gerçekten çok zor bir süreçten geçiyorsun… 3 çocuk, üstelik en küçüğü daha 2,5 aylık 🥺 Bu yorgunluk, tükenmişlik hissi o kadar normal ki… Sabah olmasını istememen bile seni ne kadar zorladığının göstergesi, kendine kızma sakın. Ortanca çocuğun aslında zor değil, sınır arayan bir çocuk 💛 Şu an en kritik şey tutarlılık. Daha önce kaynanenler yüzünden sınırlar karışmış ama bu saatten sonra da toparlanır, merak etme. Her şeye hayır demek yerine 3-4 tane net kural belirle (örnek: eşya kırmak yok, vurmak yok gibi). Az ama kararlı ol.
Yaptığında bağırmak ya da uzun uzun anlatmak yerine kısa ve net Bunu yapmana izin vermiyorum. deyip elinden al
Aynı cümleyi 100 kere de söylesen aynı şekilde söyle
İlgi çekmek için yapıyor büyük ihtimalle… Kırdığında değil ama güzel oynadığında, sakin olduğunda abartarak öv.
Günde 10 dakika sadece onunla oyun (telefon yok, bebek yok). Bu inanılmaz fark yaratır. En zor kısım bu biliyorum ama mümkünse net bir cümle kur: Ben sınır koymaya çalışıyorum, aynı şekilde devam etmemiz lazım yoksa daha çok zorlanıyoruz. Yumuşak ama kararlı
Her gün her şey mükemmel olmak zorunda değil. Ev dağınık kalabilir. Sen iyi ol ki çocuklar da iyi olsun. Bu dönem geçici… Şu an ortanca çocuk beni görün diye bağırıyor aslında. Biraz sabır + tutarlılıkla inan bana toparlanıyorlar