Merhaba, 2,5 yaşında bir kızım var. Haftada 3 gün oyun grubuna gidiyor ama son zamanlarda gerçekten çok zorlanıyorum.
Sürekli bir memnuniyetsizlik hali var. Hem kucağımda olmak istiyor hem de sürekli koşup kendi istediğini yapmak istiyor. Dışarı çıktığımızda genelde beni çok yoruyor, bazen de gerçekten zor durumda kalıyorum. Sadece kendinden büyük çocuklar varsa biraz daha oyalanıyor.
Evde ise hiçbir işimi doğru düzgün yapamıyorum. Bulaşık makinesi boşaltırken bile defalarca bölünüyorum, yemek yapmak bile çok zor geliyor. Ev sürekli dağınık kalıyor ve toparlayamıyorum.
Hiçbir desteğim yok, ailem yanımda değil. Eşim de çok yoğun çalışıyor, gün içinde tamamen yalnızım. Hatta bu yüzden kendi sağlık kontrollerimi bile ertelemek zorunda kalıyorum.
Son zamanlarda kendimi çok tükenmiş hissediyorum. Eskiden keyif aldığım şeylerden artık keyif alamıyorum, dışarı çıkmak bile istemiyorum. Giyinmek , süslenmek önceden terapimdi benim. Şimdi ise bir yük geliyor. Sanki yaşamak için yaşıyorum.
Bir de dışarıda görüyorum, influencer falan değil, normal insanlar. Gayet bakımlı, evleri düzgün, toplanmış, dışarıda rahat rahat geziyorlar. Ben bir saçımı salmaya kalksam eve sanki elektrik çarpmış gibi dönüyorum. Saçım hep toplu, ayağımda hep eşofman. Ter içinde bırakıyor beni. Araba bile kullanamıyorum artık
Ben anlayamıyorum; ben mi beceriksizim, insanlar mı daha marifetli, yoksa benim çocuğum mu daha huysuz? Yoksa olması gereken bu mu? Gerçekten kafam çok karışık.