Yetersizlik hissi beni mahvetti

flowersssss

Bugün 13 günlük olduk. 5 günlükken sarılıktan 1 gün yoğun bakımda yattı. Besleyememişim ilk günler. Sonra beni bir yetersizlik hissi sardı ama bildiğiniz gibi değil. Sürekli doyuyo mu doğru mu yapıyorum yanlış mı yapıyorum diye düşünmekten kendimden geçtim. Yorgunluktan zombi gibiyim. Hiç bişey anlamıyorum hatırlamıyorum beynim yok oldu sanki. Gittikçe depresyona sürükleniyorum. Tek ilgi odağım bebek olduğu halde yinede yetemiyorum sanki. İnanın yemek bile yemiyorum tek derdim onun iyi olması. Neden böyle oluyo bu bi noktada geçicek mi. Sanki bunları yaşayan sadece benim gibi hissediyorum. Sürekli kendimi suçluyorum

tazeanneecik

flowersssss tek değilsin. Sezeryan dogum yaptim 2 gun hastanedeydik. Çocuk surekli ağlıyordu eşim ve annem yanımdaydı susturamıyorduk surekli emzirmeye çalışıyordum. 2. Geceydi sanırım cocuk hemşiresi elinde mamayla geldi. Sütün henuz tam olarak gelmemiş olabilir mama verelim dedi. Mamayı verdik ondan sonra sustu meğer 2 gundur açmış o yüzden ağlıyormuş. Sütüm 4. gun anca geldi. Ama 3 4 günde 200 300 gr vermis aile hekimliğinde söylemişlerdi. O zaman yetemediğimi düşünmeye başlamıştım. Sarılık da vardi ama biberon asla almıyordu agzina surekli zor bela uyandırıp emzirmeye çalışıyordum.
Bir de uzun bi sure kabullenemedim ne anne olmayı ne bebeğimi. Hem emzirirken acı çekiyordum hem uykusuzluk zor geliyordu. Kaç gece ağladım istemiyorum diye bilmiyorum. Sanırım lohusalik yuzundenmis. Su an 2 ay 3 gunluk oldu. Hala bazı geceler cok zor geciyor hala bazı geceler ikimiz birlikte ağlıyoruz. Ama her sey kolaylaşıyor. Zaman ver kendine geçecek 😊

tazeanneecik

flowersssss biraz kendine zaman ayır ufak ufak bile olsa uyu cok düşünme bi sekilde büyüyecek dertlendikçe içten içe hasta ediyor insan kendini

heymom__

flowersssss hiiiç kendinizi oralara sürüklemeyin. Şu anda çok taze annesiniz, onun size, sizi iyi görmeye ihtiyacı var. Unutmayın dünayada tanıdığı tek koku, tek ses, tek kalp atışı sizinki 🌸 her anne gibi sizde bebeğiniz için en iyisini istiyorsunuz ve inanın başarıyorsunuz. Bu günler geçecek. Bol bol şükredin mucizenize, günlerce hastane kapılarında bekleyenler, evlat sahibi olmayı bekleyenler varken kucağınızda hazine taşıyorsunuz. Hersey daha güzel olacak 🌸

3kedili2bebekli

flowersssss geçen bir çocuk doktoru paylaşmış annelerin en büyük hissiyatı yetersizliktir özellikle emzirme ve mama konusunda diye ama ben buna inanmıyorum çünkü nasıl mümkün olabilir içinde bir canlı büyütüp çıkarıyor nasıl kendini yetersiz hissediyor olabilir mümkün değil bir anne doganin mucizesidir diyor çoğu bebek sarilik geçirir ama acemilikten ama bebek yorgun olur bunlar normal ama ne zaman bebeklerim acaba doyuyor mu doymuyor mu diye stres yapmayi bırakıp sadece 3 gün bez saydim o zaman oh dedim doymamalarina imkan yok kendinizden vazgecmeyin siz iyi olmalısınız bu arada nasılsınız biraz olsun ağrılarınız geçti mi doğum yorgunluğunu atabildiniz mı

neriman76

Öncelikle o bebeğe yetebilmen için senin iyi olman gerekiyor kendini toparlaman gerekiyor yemek yiyemiyorum diyorsun E sen yemek yiyip su içmezsen o bebek senin sütünden nasıl yararlanacak öyle düşün. Kendini iyi hissetmen gerekiyor ki Bebek de iyi hissedip sakinleşebilsin. Bu stres hem senin psikolojini çok etkiler hem sütünün azalmasına sebep olur. Yani şu an yaptığın stresin ne sana ne bebeği asla bir faydası ve katkısı olamaz . O küçücük bir bebek ve her şeyiyle sana muhtaç öyle düşün kendini toparla toparladığın zaman emin ol zaten yetebildiğini göreceksin

asyakusummm

Hormonlarınızdaki ani dalgalanmalar sizi kendinizi tanıyamayacak hale sokabilir. Bunu 34 gün boyunca ağlamaktan helak olmuş şimdi 2 yaşında bir kızı olan anne olarak söylüyorum. Hepsi zamanla yoluna girecek ama deneyimlerden ders çıkarın uygulamaya çalışın. Bebeğiniz her an kırılacak bir nesne değil ve emin olun sizin kendinizi iyi hissetmeniz onun en çok ihtiyaç duyduğu şey. Elinizde ve içinizden geldiği gibi onunla ilgilenin ama kendinizi mahvederek değil. Doymazsa belli eder sen annesin hislerine güven ama kaygılı dürtülerini hislerinden ayırt etmeye çalış. Ona şarkılar söyle ninniler öğren. Şu an ona vereceğin en güzel ilgi onunla yetişkin biri gibi konuşmak. Hadi banyo yapalım hadi üstümüzü giyinelim bak ışıklar yandı su aktı şıp şıp gibi gibi… anlamıyorlar sanma her şeyi hissediyorlar☺️ tüm kaygıların azalarak geçecek ama azaltmaz da çoğaltırsan destek almak zorunda bile kalabilirsin. Psikolojik destek almak kötü bişey değil ama kendin halledebilirsen neden alasın. Tazecik annesin Allah yardımcın olsun.

gmsek

flowersssss
Canım biz 74 günlüğüz .Yanlız değilsin öncelikle onu söyleyeyim.Benim bebeğim biraz huysuz gün boyu ağlamaklı geçiyor günlerimiz ve bazen o kadar zorlandığımı hissediyorum ki bende onunla birlikte oturup ağlıyorum .Bazen ona bakamıyormuşum gibi geliyor ne yapacağımı şaşırıyorum.Sana tavsiyem bebeğinle dışarı çık yarım saatte olsa koy bebek arabasına gezin bana en iyi gelen şey bu .Annelik gerçekten çok zor ama onların bi gülüşü yeter.Bebeğin daha çok küçük bizimki şimdi tepki vermeye başladı iletişim arttıkça bence insan psikolojik olarak daha iyi hissetmeye başlıyor.Bugunler elbette geçecek kendimi öyle motive ediyorum 🙏🌺