Merhaba anneler 🌿
Size içimi dökmek ve fikirlerinizi almak için yazıyorum. Oğlum Miran 34Aylık artık dayanamıyorum gücümde kalmadı bir başıma büyütüyorum gurbette hiç kimsemde yok sosyslleşemiyor da dışarıya çıkınca kontrolsüz beni dinlemiyor kafasının dikine gidiyor sürekli etrafı gözlemleme çabasında yemek konusunda da çok seçici. Konuşuyor ama akıcı değil gibi geliyor bana ve bu durum beni son zamanlarda çok kaygılandırıyor.
Kendini ifade edebiliyor aslında; “anne su ver”, “kapıyı kapat”, “oyun oynayalım” gibi cümleler kuruyor. Bazen “anne üzüldü” gibi duyguyu fark eden şeyler de söylüyor. Ama sohbeti sürdürme, uzun cümle kurma ya da kendi kendine akıcı konuşma çok yok gibi.
Daha çok kısa cümleler, anlık ifadeler kullanıyor. Sorulara cevap veriyor ama hep çok kısa. Bazen de söylediğimi tekrar ettiği oluyor.
Oyun kuruyor, taklit yapıyor, isteklerini söylüyor ama yine de içimde “acaba konuşması geri mi, otizm açısından bir şey olabilir mi?” diye ciddi bir endişe var.
Bu yaşlarda çocuğu olan anneler, sizin çocuklarınız nasıldı? Konuşma ne zaman daha akıcı hale geldi? Ben mi fazla kaygılanıyorum yoksa gerçekten üzerine düşmem gereken bir durum mu?
Deneyimlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim 🙏