Krizlerle baş edebilen varsa bana da anlatsın… çünkü ben artık tükeniyorum.
Sabah gözümüzü açtığımız andan beri uğraşıyorum… defalarca bir şeyler hazırladım, belki 30 çeşit… ama yemiyor. Sadece döküyor, saçıyor, tükürüyor… sonra da aç diye ağlıyor.
O ağladıkça ben parçalanıyorum.
Ben daha bir lokma bile yemedim , ikimiz de hastayız, ilaç içmem gerekiyor ama fırsat bulamıyorum. 3 gündür duş alacağım, onu bile yapamadım.
Eşimden destek yok… her şey tek başıma.
Bir köşeyi topluyorum, diğer taraf dağılıyor.
Sakin kalmaya çalışmaktan tükendim, dişlerim sıkılmaktan ağrıyor artık. 😫😪
Ve ben sürekli ağlıyorum artık çünkü gücüm kalmadı.
Anne olmak böyle miydi?
İnsanın kendini bu kadar kaybetmesi normal mi?
Gerçekten çok yoruldum…
Sanki içimdeki ben yavaş yavaş siliniyor.😥
Ben daha ilk çocukta tükenenlerdenim…
Allah birden fazla çocuğu olanlara sabır versin.
Yalnız mıyım böyle hisseden var mı 😞