gg3848 insanlardan korkuyordu. Çoğunlukla yetişkin erkeklerden. Mesela markete gidiyoruz karşıdan birisi geliyor, onu görüp çığlık çığlığa ağladığı çok oluyordu. doğduğundan beri böyle insanları cok yabancılayan bir bebekti. 6-7 aylık olana kadar babasının kucağında bile ağlıyordu. Hem oyun grubu hem parka götürme bol bol sosyalleşme ile bu huyundan kurtulduk ama gerçekten çok zor günlerdi. Ağlayınca da susmak da bilmezdi, aşırı yıpranmıştım. Eve birisi geliyor ağlıyor, birinin evine gideriz ağlar, markete avmye gideriz ağlar. Zaten doktor kontrollerinde 3 aylıktan itibaren doktoru yabancılamaya başladı , hatta doktor şaşırdı yabancılamaya ne kadar erken başlamış diye. Zaten cok şükür çabuk konuştu, 20 aylıkken konuştu. Artık oyun grubunda çocuklarla konuşuyor , oynuyo. Etkinlik yapmayı zaten çok seviyordu orada daha büyük zevkle yapıyor. Çok faydasını gördüm oyun grubunun