28 yaşın da 4 aylık anneyim evladımı çok seviyorum hem de çok ama gün için de çok yoruluyorum sürekli uyusun istiyorum uyandığı zaman içimi huzursuzluk kaplıyor ağlicakmı durcakmı şimdi napcak vs vs her gün geçecek alışıcam ümidiyle uyanıyorum ama olmuyor alışamıyorum anne olmak beni çok yordu eski kendimi günlerimi eşimle olan zamanlarımı özlüyorum ama çoçuğumsuz bir gün bile düşünemiyorum bunları derken bile vicdan azabı çekiyorum emzirdiğim için destek alamıyorum ama ihtiyacım var biliyorum