babyandmom1 1.konu hakkında kendi tecrübemi paylaşayım ben. Kızım küçüklüğünden itibaren hiç sıcak bakmıyordu kardeş fikrine, biraz kilo alsam acaba bebek mi var diye kendi kendine evham yapıp bana kilo verdirmeye çalışan bir çocuktu. Kardeşi olacağını ilk öğrendiğinde ben istemiyorum diyip ağladı. Hamilelik süresinde ise çok değişti, benimsemeye başladı. Şimdi her fırsatta soluğu kardeşinin başında alıyor, çok seviyor.
2.konu biraz zor bir durum, benim eşim sürekli alıp bırakıyor okula. Ben de çalışmaya başladım ablanın okulu, bebeğin bakıcıya bırakılıp alınması hep onda. Çalışırken de bu saat aralıklarında idare ediyor onu iş arkadaşları.