minikmelegimmmm Sürekli kardeşini sevdirin ve sahiplenmesini sağlayın ama asla yalnız bırakmayın. Biz de bir ara her şey bitti sandık. Meğer gizlice bebeğin üstüne yastık koyup oturmuş, o zaman 1,5 yaşındaydı. Bize karşı seviyor gibi davranıyormuş ama aslında rol yapıyormuş.
Küçük çocuğum hastanede doğduğunda yanımızda bir hediye götürmüştük ve “Kardeşin sana getirdi.” demiştik. O zaman biraz idare etmişti bizi. Emzirirken de bazen çok dikkat çekmeden, gizlice emziriyordum. Ona “Bak acıkmış, dişi yok; sadece süt içebiliyor.” diyerek anlatıyordum ve sevdirmeye çalışıyordum.
Sürekli yanağını, başını okşatıp “Kardeş cici.” diyordum. Bazen tutamadığımda vurduğunda ise bebeğin yerine konuşuyordum; bebek sesi çıkarıp “Aa abiciğim, çarptın bana, canım çok acıdı.” diyordum.
Ayrıca sürekli ileride birlikte parka gideceklerini, beraber koşup oyunlar oynayacaklarını anlatıyordum. Bu düşünce oğlumun çok hoşuna gidiyordu.