Bu süreçten geçen herkes 2 kelam etsin nolur.çok gergin bir gebelik ve doğum sonrası dönem geçirdim. Zaten hamurum da buna yatkın. Ee eşim de malesef ailesinin en fevrisi ama pamuk gibiyizdir. Sadece tepkilerimiz hızlı parlar. Kızım 27,5 aylık. Oğlum 11 aylık. Aşırı kıskançlık var 4 aydır. Ve kızımın tuhaf sinir krizleri başladı. Mesela bu akşamı söyleyeyim bi anda mutfakta bağırmaya başladı. Cam tencere kapagını ver kırıcam diye 7-8 dk ağladı. Ağlamaktan kustu. Ayaklarımın altında oğlum da ağlayınca kızımın yanından ayrılıp oğlanı başka odaya koydum geldim sarılmak için ama nafile. 10 dk buldu. O esnada ezan okunmuştu ve eşim koşarak eve geliyordu. Ocaktaki yemekler yanmaya başladı. Kızım arka odaya geldi bu sefer de kardeşini karanlıkta ıdaya koyup çıkmamızı söyleyip sinir krizini katladı. Çıldırdım. Eeh yeter diye kızdım. Ama nafile. Sana vurcam diye yırtınıyor hala. 15. Dakikada kendimi yere attım ve gözlerimi kapattım. Anne anne kalk annecim kalk ded. Kalkıp satılmak istedim yine kriz. Sakin kaldıkca saçma sapan şeyler yapıyor ve krizi uzadıkca cocugun ağlamaktan gözleri küçüküyor. Yazık oğlum da korkuyla onu izliyor. 10 gündür geceleri uyanıp rüya görüyor bu esnada kardeşinin üzerindekini çıkarmamızı istiyor ve sürekli onu bana verrr diye bağırıyor ve bana sana vurcam kardeşime vurcam diyor. 1 hafta evel o kadar yzun sürdü ki krizi gece 3 te elimi ağzına koydum al ısır ve lütfen sus diye malesef ısırdı derim komple kalktı. Bağırdım. Olabildiğince sakin kalmaya çalışıyorum ama bitmiyor kriz esanasında istekleri. Canımı yakmak için ne varsa fırlatıyor vs vs. Duygu düzenlemesi için ergoterapiye başladık. 2. Senansı bitirdik. Evde de hocanın söylediklerini yapıyorum. 2-3 gün süperdi. Ama 2 gündür patlanaya hazır bomba gibi. Ve patladı. Krizdeyken bayılır gibi uyudu. Ki demek ki uykusu da gelmişti. 2 saat sonra anne diye ağlayarak uyandı ama gözleri kapalı tam tamına 14 dakika yatakta kriz geçirdi. Tekmeledi her yeri. Sinirini atamadı. Eşim dayanamadı çikolata getirdi çocuk bambaşka bir insan dönüştü.
Malesef 16 aylıkken memeden kestim. Sonra mamadan sonra biberondan kestim. Rahatlamak için günde 3 lt takın biberondan su içiyordu. Terapisti(ergo) oral yolla sadece rahatladıgını ve bunu çözeceklerini söyledi. Şimdi de kurtarıcım tatlı şeyler oldu ama bu asla iyi bir şey değil. 2 yaşına kadar çikolata yemedi. İlk kez kendi doğumgününde yedi şekerli şeyler. Şimdi sabah uyanır uyanmaz ya da gece kriz anında muzlu pasta ( muz irmik pekmez avokado yumurta sarısı) diye ağlıyor.
Kızım kriz geçirirken uyku esanasın eşim ağladı görünce. Bu normal değil dedi. Pedagoglar bunu normal sayıyor da allah aşkına sizde de öyle miydi? Babaya cok düşükünken şimdi babası yaklaşınca kıyameti koparıyor kriz esnasında. Gün içinde sürekli babayla oyun oynarlar etkinik yaparlar baba evdeyse.
İlgimi eksik etmem, her gün 1-2 saat oynarız, plates topunda zıplayır yastık savaşı yaparız, resim yapatız, parkaa gidp 2 saat oynarız ama kızım akıl sağlığını kaybetmiş gib davranıyor. Krizi bitince anne anne sen üjülme anne. Anne bana sarık dalan diyor
Mutlu olsun diye elinizden gelenin fazlasını yapıyoruZ ama çocuk resmen bizim de psikolojimizi aşırı bozdu.
Nolur 1 cümle yazın da kafayı yemeyeyim