Öncelikle Rabbim yardımcınız olsun🌸 Güzel annelerim lütfen sabırlı okun ,biliyorum çok zor hatta bazen avaz avaz bağırmak geliyor içimizden (nereden biliyorsun diye sormayın :D ) ama yapmayın. Oda değiştirin hemen ve çocuğunuzun bebeklik hallerini minik elleri ve ayaklarını hatırlamaya çalışıp sözünüzün önğne getirin. Onun amacı zarar vermek değil içsel duygusunu nasıl anlatacağını bilmiyorlar . Onlar üzülseler dahi öfkeli tepki verebilirler halbuki altta üzüntü ve görüşme duygusu yatar çoğu zaman. Ağlarken ve o kriz anında sizi duymazlar ve nasihatinizi anlamazlar önce yanında olduğunuzu belli edip sakinleştirin aradan bir saat geçince alıp karşınıza konuşun. Beyin sakinken sizi dinleyebilir ve anlayabilir. Başka wow bir değişim beklemeyin ama sürekli bunu yapın daha sakin olduğunu ve duygularını sizinle paylaştığını göreceksiniz. Yapabiliyorlarsanız destek alın küçük bebeğinizle başkası ilgilensin gün içinde bir saat dahi olsa büyük çocuğunuzla sadece ona özel tamamen ona odaklandığınız zaman ayırın yanınızda bebek olmasın. Her fırsatta gün içinde onu ne kadar sevdiğinizi değer verdiğiniz anlatın ve gösterin. Söylemek istediğim çok şey var ama uzun oldu baya okur musunuz bilemem. Bu arada 3,5 yaş oğlum ve 4 aylık bebeğim var. Desteksiz büyüttüm büyük oğlumu farklı bir ildeydik ve bebeğimi de desteksiz büyütüyorum.Çok şükür hiçbir sıkıntımız yok hatta aksine kardeşini çok seviyor oğlum . Canım anneler şuan çok zorlanıyorsunuz biliyorum ama inanın geçecek . Siz harika bir annesiniz🌸