Kendimi affedemiyorum

mom2546

Kızlar merhaba benim 3 yaşında bir oğlum var 3 senedir aşamadığım bir konu lohusalıkta ağır bir depresyon geçirdim doğumumdan 1 hafta sonra kız kardeşim vefat etti 18 yaşında gencecikti kalp krizi geçirdi ani bir ölüm oldu ve ben toparlanamadım eşim şehir dışında çalışıyordu o dönem 2 hafta izin kullandı ve işe dönmek zorunda kaldı ailem de acılarını yaşıyordu kısacası tek başımaydım oğlum kolikti. Henüz 1 aylıkken falan ben bir ara kendimi kaybedip çocuğuma çok bağırdım uyumadığı için yavrum da korkup daha çok ağlamaya başladı o gün bugündür kendimi asla affedemiyorum söz verdim asla bir daha tekrarlamadım tabi ara sıra kızdığım oldu ama o şekilde bir bağırma değildi asla oğlum hep herşeyden korkan bir çocuk en basiti klima görüp korkuyorum diyor ya da hareket eden oyuncak görüyor korkuyor içimde kaldı o bağırmam mı etkiledi diye vicdanen o kadar yüklüyüm ki yemin ederim her gece uyumadan o anı düşünüyorum paylaşacağım kimse yoktu size içimi dökmek istedim 😭

bebisannesi_

mom2546 merhaba öncelikle başınız sağ olsun lohusa depresyonu tek başına bile çok zorken siz bir de böyle bir acıyla yaşamaya çalışmışsınız rabbim sabrını vermiştir . Kendinizi suçlamayın o anki psikolojiniz çok sağlıklı olmayabilir yani zaten sonrasında kendinize geldiğinizde bir daha yapmamışsınız ben ilgisi olduğunu düşünmüyorum o an sesten korkup ağlamış olabilir evet ama o kadar küçük yaşta travma olmuyor diye biliyorum ben

[silindi]

mom2546 öncelikle başınız sağolsun. Kendinizi hırpalamayın. Hayatınızın zor sürecinde aksilikler üst üste gelirken yalnız kalmışsınız. Merak etmeyin daha çok ufakmış bir etkisi olmamıştır öyle düşünün. O yaşta çocuklar korkmayı öğreniyor yani tedirgin olmayı, savunma mekanizması geliştiriyorlar bu bana zarar verebilir gibisinden düşünme yetilerinin kilidi açılıyor :) benim oğlum da öyle abuk sabuk şeylerden korkuyor bazen ama bu da geçecek şuanki dönemi bu annesi kendini affet önüne bak şuanınızın tadına var..

[silindi]

mom2546 travma kalması için daha ağır şeyler yaşanması lazım. O yaş grubu için travma söz konusu değildir diye düşünüyorum. Kendiniz suçlamayın. Başınız sağolsun

Minel-inannesi

mom2546 başınız sağolsun ama 3yaş güncellemesinden gelen bişi o korkuyorum lafı. Tek başına yaptığı şeyleri bile korkuyorum diyip beraber yapmak istiyo bi süre sonra azalıyo geçiyo tekrar başa sarıyo felan

mom2546

bebisannesi_ evet merak ettiğim bu hani şu an her şeyi algılıyor o zamanlar çok küçüktü acaba travma kalıyor mu diye çok merak ediyordum

mom2546

[silindi] çok teşekkür ederim içimi ferahlattınız Allah razı olsun ❤️

Aklimideliricem

Hiç öyle düşünme. Yeni doğum yapmış halinle kardeş acısı yaşamışsın, lohusa halinle yalnız kalmışsın. Bazı çocukların mizacı öyledir benimkiler de hareketli sesli oyuncaklardan korkar mesela. Bağırdığın için vicdan azabı çekme evet çok küçükmüş ama bu korkuların sebebi o an değil

mom2546

Aklimideliricem çok teşekkür ederim

bebisannesi_

mom2546 ben kendim ağır bir depresyon yaşadım bebeğe değil ama kendi kendime ağlamalı bağırmalı bir kriz yaşamıştım bazı sebeplerden. bebek de odadaydı merak edip chatgbt ye sormuştum ben de çok pimpirikli olduğum için etkilenmiş midir diye 1 aylık falandı. O kadar küçükken travma olmayacağını sesten anlık korkabileceğini söylemişti öyle hatırlıyorum.

mom2546

[silindi] çok sağolun

mom2546

Minel-inannesi çok sağolun Allah razı olsun

mamacitaa_

Ahh canım Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun 🥹 kendinizi suçlamayın lütfen 🙏🏻

mom2546

mamacitaa_ Allah razı olsun çok sağolun ❤️

rachelgreen_

Ya ne kadar kalbi güzel bir annesiniz ki üç senedir dert etmişsiniz bunu. Öncelikle başınız sağ olsun Allah cennetinde kavuştursun kardeşinizle sizi🌸
Hayır merak etmeyin travma oluşacağı kadar bilinçte değildi o henüz, ve kendinizi affedemeyecek bir şey yok acılıydınız lohusaydınız yalnızdınız ve bebeğiniz kolikti, daha ne olsun? Hepimiz insanız.

Retzja

Allah rahmet eylesin, başınız sağolsun. Lohusalık dönemiyle kardeşinizin vefadı denk gelmiş ve bu sizi ciddi anlamda yıpratır tabii, kendinizi suçlamayın. Yaptığınızın yanlış olduğunun bilincinde olup tekrarlamamanız bile çok güzel. 1 aylık bir bebekte bir bağırma ile tramva kalmaz, oğlunuzun şuan yaşadığı korkular yaşının getirisi. Endişe etmeyin, kendinizi suçlamayın.

susancikanbalik

mom2546 çocuğunuz o anı hatırlamıyordur bu onda travma yaratmaz. Hem doğum hem ölüm ikisi bir arada olmuş. Mutsuzluğunuz, yorgunluğunuz, çaresizliğiniz bağırmaya dönmüştür ki bu çok normal. Bebeğinizin korkuları da normal kızımla aynı yaştalar o da saçma sapan nesnelerden korkuyor

feyzanuur

mom2546 insansınız…belki acınızı bile yaşayamadan küçücük bi cana yetmeye çalışmışsınız,kendinize kızmak yerine merhamet gösterin. hayat herkese aynı davranmıyor;bazıları büyük imtihanlardan geçer,yoluna güller serilmez. sizin de imtihanınız ve acınız büyükmüş. hiçbi sebebi olmadan bilinçsiz olduğu için çocuğuna ne muamelelerde bulunan ebeveynler varken kendinize haksızlık etmeyin. çocuğunuz size yoldaş olmuş, o büyüdükçe de birbirinize daha çok destek olcaksınız. iyi bi annesiniz, daha da öncesinde duyguları olan insansınız🙏🏻