karatasnida çok normal, çoğu annenin başından geçmiştir, bende dahil. Desteksizlikten böyle hissedebilirsin, veya yorgunluktan. Ben okadar rahatına düşkün biriydim doğurdum tabiri caizse dünyam başıma yıkıldı. Ben bu çocukla nasıl tek kalacam diye sürekli korkuyordum. Çok kötü günlerdi. Şimdi düşününce keşke hiç birini dusunmeyip anı yasasaydim, kızımın kokusunu daha çok içime cekseydim, minik parkmaklarina daha çok baksaydim diyorum. İnanın zaman su misali. Şuan kızım 11 aylık oldu. Büyüdükçe keyif vermeye başlıyor. Evet zorlukları var her ayın iyiye gidiyor diyemem ama şuan beni anlayabiliyor, taklit etmeye çalışıyor, bize gülümsemesi var harika zamanlar ♥️ oyuzden her duygunun geçici olduğunu bilin ve anın tadını çıkarın. Yıprancaksınız, yaralanacaksınız hatta delirme noktasına gelecekseniz ama sizin basucunuz da boncuk boncuk sizi izleyen size muhtaç olan bir minik insan bekleyecek ♥️ üzülmeyin hepsi geçecek