Bugün eski ben’e özlem doluyum. Neden bilmiyorum ama o kadar çok sıkılıyorum ki.
Üniversite zamanlarımı özledim, Giresun’u özledim, atanıp heyecanla gittiğim İstanbul’u özledim. 24 saat nöbet tutup üstüne bir de İstanbul sokaklarında 20binden fazla adımla doyasıya gezdiğim yorgunluktan resmen bayıldığım günleri özledim. Ama sanırım en çok da denizi özledim. Moda sahilinde oturup saatlerce kitap okumayı özledim. Giresun’da olduğum dönemde canım sıkıldığı an çıkardım dışarıya sahile iner kayalıklarda otururdum. Yurtta yemek yer elimize çaylarımızı alır yolun karşısındaki kayaların üstüne oturur denize sıfır çay keyfi yapardık. O anları çok özledim.