tucci öncelikle sakin kalmaya çalışın. Arı misali üzerine ne kadar çok giderseniz o kadar size üşüşür. Ben bekarken bir dönem panik atak yaşadım. Ölüm korkusu şeklinde. Hemşireyim, sürekli nabzima bakıyorum. Sol koluma ağrı yayıldı kalp krizi mi geçiriyorum vs. Neler neler. Bir gün nöbette kriz geldi. Hemen psikolog tanıdığım ablayı aradım. Direkt dedi ki etrafında 3 nesne say. Örnek kapı, bilgisayar,kalem. Dedi bunların da 3 özelliğini say. Kalem kırmızı, dolma , mavi yazan bı kalem örneğin. Burda amaç dikkati dağıtmak. İşe yaramıştı. Sonra bu panik atsak türü hastalıkların iman eksikliğinden de olduğunu keşfettim. Yani biz neyden kaçıyoruz? Ölümden. İlla ki başımıza gelecek. Çünkü “ecel birdir, değişmez” yani benim her an her şeyden dolayı ölme ihtimalim var. Bunu sürekli düşünmek insana cehennemi bir azap veriyor. Diyeceksin ki Beni Yaratan elbette yolumu bilir. Ona bırak kendini. İnan bana daha rahat edeceksin. Her şeyi bu kadar yüklenme kendine. O saydigin belirtiler var ya hep yan etki. Asıl duzeltmen gereken onlar değil. İçindeki inancın. O düzelince diğerleri de yavaş yavaş geçecek inşallah. Bol bol dua et ve merak etmemeye çalış. Sakın Google’dan falan araştırma, kanser olup çıkartıyor seni. İyiyim iyiyim de. Ve diş sıkma, kas ağrıları gibi şeylerde magnezyum eksllikliğinden. Ocean markanin magnezyum çok tavsiye ederim. Hem enerjik olursun, hem agrilarin şifa bulur inşallah. Çok geçmiş olsun. Anneliğin güzel yönlerini görmeye çalış inşallah.
Panik yok, Allah var 🩷