berennur01 yönetilebilir krizler olduğunda sıfır tepki ile bekliyorum yanında ben. M8sal sadece ağladığında, koşup odayı terk ettiginde oyundan sinirle kalktığında yada olmaması gereken bi seyi isteyip direttiginde. Konuşmuyorum mimik yapmıyorum kipirdamiyorum. Yaşanılan seye göre ya ben yanına gidiyorum ya o yanıma geliyo ikimiz3 de alan acıyorum yani. Kendine etrafına zarar verme durumu varsa ya kucaklıyorum ya tutuyorum yada bi oyun uyduruyorum acilinden havayı yumusatiyorum. Genelde oyunlar kaba oyunlar oluyor. Mesela direkt kucağıma alıyorum uçak geliyo uçuyoruz çekilin önümüzden yoksa sizi yıkarız kırarız, ordan bi pelus kediye sallasiyoruz. Eger mentalim o an için uygunsa, aman da benim mini minnacık kızım sinirlenmiş mi diye bebekmis tavrı takiniyorum. Minicik bi sakinlesme gozlemlersem %1 bile anında oooof bak ben çok sinirlendim heeee diye onu güldürecek tavırlara burunuyorum. Kitap okumayı seviyoruz rabbime şükürler olsun, bazı karakterleri de çok seviyor. Onların ismini söyleyeyerek kitaba gidiyorum, bu yaşadıklarımızı tarcina bebeğe bideeee kirpi anneye anlatmaliyim diyorum. Ama çoğu zaman anlatmıyorum. Kitaba görseler odaklanıyorum. İyi şekilde oveceksem konuşuyorum karakterlerle felan. Karakter olarak kızımla benzer yönlerimiz çok var. Ve o sinir hali de bende de mevcut. Hem kendimi dizginlemek hem krizleri yöneltmek beni tetikliyor. Full başarılı oluyorum diyemem ama birbirimizi idare etmeye çalışıyoruz diyebilirim. Gücüm yettiği ölçüde. Mesela bazen öyle çok tetikleniyprum öyle çok uyariliyorum ki yanımda aglama, yada git ağla napayim dediğim bile oluyo. Pozitif ebeveyn her zaman olamıyorum Mesela. Cunku 0 destek sıfır. 😒😒