Arkadaşlar bıktım artık tükendim bu uykuya direnmeler ne zaman bitecek. Sürekli aynı şey hiçbir ay düzelmiyor daha kötüye gidiyor. Saatlerce uyutmaya çalışıyorum çığlık kıyametle uyuduğu en fazla yarım saat. Gece desen sürekli kalkıyor zaten yoruldum artık. Eşime nolur al biraz götür 1-2 saat dinleneyim diyorum 6 aylık bebek annesinden ayrı ne yapsın diyor sırf sorumluluk almamak için diyor bana hiç yardımcı olmuyor. Uyutmaya götür diyorum bende uyumuyor diyor sıyrılıyor. Artık tükendim 7/24 sadece bana yapışık bir bebe oldu eşim yüzünden. Çok hareketli zaten asla durmuyor eli dursa ayağı durmaz ayağı dursa kafası durmaz uyurken bile kollarını sallıyor bacaklarını kaldırıyor kendini uyandırıyor. Sabah sinir krizi geçirdim artık. çocuğa da tahammülüm kalmadı resmen. Allahım oğluma sağlıklı hayırlı uzun ömür ver ama bana 2. çocuk verme nolursun isteyene ver diye ağladım ya. Ki ben çocukları çok seven çocuk gelişimi okumak isteyen hatta başlayan ama sonra bazı sebeplerden yarım bırakmak zorunda kalan biriydim. Yok yani çevremde ben böyle bir çocuk görmedim herkes bile Allah kolaylık versin sana diyor. o kadar yoruldum ki tek başıma çabalamaktan. Ne temizlik yapabiliyorum ne kendi işlerimi yapabiliyorum. Duşa bile zar zor gece o uyurken giriyorum. Yerde oyuncakları var bir sürü oynasın diye koyuyorum anında ağlamaya başlıyor. Yemek yaparken mama sandalyesi ile yanıma alıyorum daha soğanları tencereye bile atamadan ağlamaya başlıyor. Artık ağlamaktan sesi kısıldı düzelmiyor resmen. Ya bugün sabah bile eşime iftara ne yemek yapayım sen oruçsun bir şey söyle diyorum ben bilmem diyor onu bile benim üstüme atıyor. Resmen son kalan beyin hücremle bide onu düşünmeye çalışıyorum. Hem fiziksel hem ruhsal olarak çökmüş durumdayım.