Lütfen böyle düşünmeyin, sadece birincil bakım vereni değil sevgisini hissettiren de sizsiniz. Yaşadığınız yalnızlık çok zor, ben dakika sayardım eşimin işten çıkmasını beklerdim azıcık gecikse moralim bozulurdu. Sinirlerimiz çok yıpranıyor bebek büyütme evresinde. Üstelik eşinizden de destek görmemişsiniz psikolojinizi az çok tahmin edebiliyorum. Bu kadar zorlanıp da pozitif ve güler yüzlü kalabilmek çok zor. Bir de bebekler sürekli aynı kişiyle vakit geçirince sıkılıyor. Benim oğlum da böyle arkadaşlarım falan geldiğinde çok mutlu oluyor bunu üzerinize alınmayın