Kızlar ben birkaç haftadır kendimi yalnız hissediyorum. İnsanlar var etrafımda sağolsun ablam , annem filan geliyor ama yalnız hissediyorum . Eşimden de çok fazla ilgi görmüyorum . Bebek doğduğundan beri ,kendınce tamam ilgilenıyor ama bence yetmiyor . Eskisi gibi değil bence . Zaten eskisini beklemiyorum . Çalışan bir insandım şimdi sürekli evdeyım. Sürekli evi topluyorum . Çocuk uyuyor evi topluyorum , yemek yapıyorum kısacası kendime çok vakit kalmıyor. Birde eşim sürekli bana söylenıyorsun diyor . Oda PC nin başında bebeğimle oturuyor bebek ağlıyor dıyorum kalk dolaş oturmak istemiyor .konuş sohbet et oyuncaklarını göster diyorum . Buda söylenmekmiş. Birde bebeğim bana aşırı nazlı 3 gülüyor 10 ağlıyor bazen beni istemediğini filan düşünüyorum . He bide başkalarına aşırı gülüyor bende böyle gülmüyor .Şuan mesela bebeğim uyuyor kocam PC’de oyun oynuyor bende Tv ye bakıyorum ( evi topladım ütü yaptım bulaşıkları dizdim). Kocam olucak insan gelir az otururuz sohbet ederiz nerde. İlla söylememiz mi lazım bazı şeyleri ?. Zaten hayatımda görmediğim kilolarda çıktım . Oğlumda arada meme emmiyor onada kafayı taktım. Kilo almayacak diyede panik halindeyim. Bunlarda geçecek evet biliyorum ama kendı moralimi bozup duruyorum . Kısır döngüye girdim. Her anneye Allah yardımcı olsun. Bundan daha büyük dertleri olan insanlarda var . Allah yardımcıları olsun. Anne olmak zor .