seher178
Neden edeceksiniz, yazılı değişmez kanun mu bu? Böyle mi olmak zorunda?
Düşüncenizin gerçek olmadığının farkına varın, bunun adı kaygı. Kaygınız ise sizi sadece aşağı çeken bir his. Zincir şöyle ilerliyor,
Hamileyim>çocuğuma bakamam düşüncesi>yoğun kaygı>gerçeklikten kopuş>stres>uykusuzluk>daha çok yorgunluk>mental çöküş>gerçekten de çocuğa bakamayacak hale gelmek.
Peki zinciri şurada kırsaydık ne olurdu,
Hamileyim>çocuğuma bakamam düşüncesi>kaygı hissi> duygu regülasyonu (Hayır, bir anne olarak yeterliyim, varlığım çocuğuma bakmak için yeterli, sağlık sorunlarım geçene kadar daha az aktif olsam da çocuğumun karnını doyurup uyutup iyileştiriyor ve onu seviyor olmam ona yeterince baktığımı gösterir.)>güven hissi>rahat uyku>zihinsel sağlığı koruma>mental direnç>sağlıklı anne>sağlıklı çocuk>mutlu anne>mutlu çocuk.
İşte bu kadar basit. Düşünceyi değiştirirseniz emin olun dünyanız değişecek. Hiç de o kadar zor olmadığını size vicdan azabı çektiren şeyin sizi kurtarmayacağınız bu yüzden ona tutunup kalmanın manasız olduğunu göreceksiniz.
Not, ikinciye ilki onsekiz aylıkken, üçüncüye ikinci dört aylıkken hamile kalmış annespor.