9 aylıgız özellikle 8. Aydaki ayak benni mahvetti hastalıktı ateşti günlerce 2 saat uykuyla durduğumu biliyorum gurbetteyim hicbir akrabam yanımda yok esim yogun calıstıgı iciin ona da ekstra yüklenmiyorum ama accayip sinirleniyorum hatta cocuguma bile tahammüllüm kalmıyor neden yaptım diye sorguladıgım da oldu saglıgımdan oluyorum eski halimden eser kalmamıs tabiki bebegimi cok seviyorum ama biz anneler cok yoruluyoruz her anlamda