Kaygıyla çocuk büyütmek

sevdapk

Bebeğim yakında 10 aylık olacak. Asla rahat bir anne olamadım. Keyif alarak büyütemiyorum. Hep bir kaygı. Benim gibi olan varmi mı? Evet annelik kaygıyı içerir ama bendeki biraz fazla. Her konuda. Böyle olupta ne zaman rahatladınız? Ya da şuan böyle olan var mı?

annediyebiri

sevdapk bende senin gibiyim canım çocuklarım büyüdü malesef kaygım geçmedi. Anı yaşamaya çalış diyorum kendime ama bir bakıyorum yine gergin kaygılı bir anneyim. Babaları ile vakit geçirirken daha mutlu çocuklarım

dunnobeck

sevdapk Bebeğim 8 aylık, hamileliğimden beri aşırı kaygılıyım. Özellikle bu aralar babıldamamasına ve ismine dönmemesine çok üzülüyorum sürekli araştırma yapıyorum. Doğduğu ilk günlerde bacağı morardığı için sabaha kadar uyuyamadım koşarak kardiyolojiye götürdük bir şey çıkmadı. Kendimi sürekli tetikte hissediyorum, kesinlikle psikolojik desteğe ihtiyacım olduğunu biliyorum ama buna zaman ayırabileceğimi düşünmüyorum

birprensannesi41

sevdapk bende hep böyleyim hep bi kaygılı aceleci 20 aylık olduk geçmiyo :((

[silindi]

sevdapk ben şuan sizin gibiyim, hiç keyif alamiyorum şuan doyasiya sevemiyirum hep beynimin içinde düşünceler dolaniyor🤦‍♀️neden yapmadi neden konuşmadı neden bakmiyor neden gülmüyor neden neden neden🤦‍♀️beni bebeğim yormuyir ki beni yoran aklimdan gecen bitmeyen bu kaygilar

Yagmursaad

Çocuğum küçükken özellikle yeni yürümeye başladığı zamanlarda öyleydim ama böyle gitmeyeceğini fark edip rahat bir anne oldum. Çocuğum ilk zamanlar düştüğünde panik olursam çok aglıyordu . Sonra çok moral davranmaya başladım düştüğünde . Çocuk ta artık düşüyor bir şeyin var mı kızım dıyorum , yok dıyor ya da acıyan yeri gosterıyor öpüyorum çocuk oyuna devam edıyor. Bunu anlatma sebebim kaygılı olursam çocuklar da öyle büyüyor girişimci olamazlar . Biliyorum çok zor ama elimizden geldikçe azaltmaya çalışın ya da çocuğa yansıtmamaya çalışın