miniksincabim uzun olacak
Ahh ahhh küçüklüğümden beri ömrüm diyetle sporla geçti. Hiçbiri ömürlük olmadı sonuç hep kilo oldu. Hamile kalmadan önce 93 den ( yanlış hatırlamıyorsam daha fazla da olabilir) 80 indim ve hamile kaldım. 107 de tartılmayi bıraktım sonra doğuma girdim. Kızım 2.5 yaşına gelene kadar evde egzersiz diyet o bu şu yaptım ( doğum sonrası 90-95 arasında kaldım) neyse sonuç hep olumsuz oldu. En düşük 84 kusur gördüm onu da artık açlıktan ölecek hale geldim oyle gördüm. ( psikolojik olarak artık bitmiştim yemek görünce ağlıyordum açlıktan bıkmıştım herşeyden o yüzden en son yemeği de en minimuma indirdim) sonra oraya git buraya git düzen olmayınca hopppp oldum 103 civarı kızım 1 aya 3 yaşına girecek ve ben 9. Aylık olduğundan beri tüp mide ameliyatini araştırıyordum. Bu konuda o kadar zamanda bilgim vardı. En son memleketten geldim tartıya bir çıktım şok oldum. Kilo aldığının farkındaydim ama bu kadar beklemiyordum. Ablam bize gelmişti o gün karar verdim ( araştırdigim doktorla konuştuk asistanla ayarladım herşeyi) tam 9. Gün ameliyata girdim.
17 Ocak’ta tam 3 ay oldu ameliyat olali. Benim için son careydi. Ayak taban kemigimden kalçama kadar kemik ağrılarım oluyor ultra hareketli olan kızımın peşinden koşamıyordum. Psikolojik olarak insan çok yıpranıyor hiç kolay değil diyet spor o bu şu. Şimdi ayak ağrılarım geçti kızımla daha iyi ilgileniyor hareketlerine uyabiliyorum. Keske bu kadar yıpranmadan erken olsaydım ( doğrusu kızım 28. Ayda emmeyi bıraktı o yüzden de uzadı bu süreçte ben normal vermeye çalışıyordum.)
Ay neyse uzun oldu, kısaca kilo gerçekten insanın sağlığını elinden alıyor ben bildiğin topallıyordum.