kubratekn “ben yapamadım çocuğum yapsın, şuna sahip olamadım çocuğum olsun” gibi şeylerden önce vicdanlı çocuklar yetiştireceğiz. Arkadaş gibi olacağız ki her şeylerini paylaşabilsinler. Ne kadar ayrı birey olsalar da ve ne kadar güvensek de özgürlük anlayışı çocuğu başıboş bırakmak değildir. Devamlı ilgi alaka gösterip haberdar olmaya çalışacağız. Şu dünyada sadece evlatlarımız var korumamıza ihtiyacı olan. (Yanlış anlaşılma olmasın sözüm elimizden kopup giden yavrularımıza değil, o canilerin kendi evlatlarına sahip çıkamayışına)
Beni en çok korkutan şeylerden biri evladımı böyle yetiştirmeyi amaçlarken zorbalığa maruz kalması. Rabbim hepimizin evlatlarını korusun.
Ama ömür boyu korku ile yaşayamayız, bizim kendimize güvenmemiz cesur olmamız lazım ki çocuklarımıza güven verebilelim.
Çocuklar çok konuşur, gerekli gereksiz her şeyi anlatırlar. Bazen postlarda çocuğu çok konuştuğu için şikayet edeni görüyorum. Dinlemek zorundayız. İyi şeyler anlatırken arada yaşadığı kötü bir şeyi de ekleyebilir. Annem beni dinliyor diye düşünmesi lazım. Bu yaşta dinlemezsek büyüdüğünde zaten annem bir şey yapmıyor diye düşünüp anlatmayabilir.
Ebeveyn olarak şuan elimizden gelen vicdanlı, Allah korkusu olan çocuklar yetiştirmek.