24.5 aylık oğlum. Cidden son birkaç gündür sabrımı çok zorluyor. Diş çıkarıyor onun farkındayım. Ancak her şeye ağlıyor. Enerji patlaması yaşıyor. Dün bu saatlerde dışarı çıkardım. Gittik bir kahve içtik. Dönüş yolunda asla bebek arabasına oturmak istemedi. Parka gidene kadar yürüdü. Parktan çıkmak istemedi bebek arabasına binmek istemedi. Eve gelene kadar aralıksız ağladı. Bi komşumuz var. Onunla pencereden konuştuk. O esnada sakindi gülücükler saçtı. Apartmanın kapısına geldik apartmanı inletir derecede ağladı. Eve girdik devam etti. Yemeğini hazırladım. Bi kaşık aldı gitti ağlarken koltukta uyudu. 8 gibi uyandı nonstop hamur oynadık. Ama sürekli oyuncak fırlatıyor tepeme çıkıyor. Eşim işten geldi. Noldu bu çocuğa diyor. Gerçekten tüm huyları değişti. Hadi top oynayalım dedi babası. Babaya da oyuncak fırlatmaya başladı. Sürekli çocuğu okuyorum. Yatmaya gittik. Sert bir masal kitabı var ona sarılıp uyuyacakmış. Kitap batmasın diye elinden almaya çalışıyorum kıyameti kopardı. Sabah uyanınca sinirle bana vuruyor. Meme istedi -ki memeyi bırakmıştı- oğlum meme yok artık dedim. Yine bir sinir anı. Kahvaltıyı doğru düzgün yapmadı öğle yemeğini yediremedim. Şimdi sandalyeye çıkıp balkon kapısını açmaya çalışıyor. Özetle 24.5 aylık sürecimizin son 15 gününde gerçekten tükendim 😂 n’apsam dayak cennetten çıkma diyip yapıştırsam mı şepeşilleyi 😂😂😂😂 şaka bir yana benim çocuk bozuldu ben devam edemiyorum siz kaçın kendinizi kurtarın 😂😂😂
