Annelık vıcdan azabı

birerkekbirkizannesii

Ya bılmıyorum ben mı fazla hassas bır surecteyım, kızımı çok ıstedım iyiki doğurmuşum 13 aya gırıcek ama ben cok zorlanıyorum. kızm doğduğundan berı beslenmeyı sevmiyor 13 aydır sagarak anne sütü verıyorum defalarca mastit o bu benı maf ettı. ek gıda zaten sevmiyor zorlanarak yedırıyorum hayatım başlı başına kızım oldu pişman degılım tabıkı ama kızımı 5 dk bırakıp markete bıle gıtmedım bunu yapmadıkça onsuz bısey yapmak hakkım degılmıs gıbı. Babasıyla suan yan yana degılız 1 aydır zaten doğdu doğalı tek bakıyorum ustune maddı manevı bütün sorumluluk bana ait oldu 1 aydır. Evde temızlık yemek bulaşık çamaşır vs derken gun bıtıyor bazen kızımla oyun oynamak fırsat bulamıyorum kendı başına oynuyor süt sag uyut et derken vallahı kendıme günde 30 dk ayıramıyorum. Ona rağmen çok vıcdan azabı cekıyorum bugün ılgılenemedım vıcdanım çok sızlıyor ustelık 3 aydır da uyumuyor gece gündüz bu sefer bazen ona kızıyorum bıde onun ıcın ayrı üzülüyorum benım çok hassasım yoksa kotu anne mıyım bılmıyorum. En iyisini yapmaya çalışıyorum onun ıcın ama bazen kendıne bile yetısemıyoum bugün duş aldım yanımdaydı kaşla göz arası çoraplarını çıkarmış üstünü ıslatmıs bezı taşmıs resmen cıgerım yandı kızıma üzüldüm ben onu hak etmıyor muyum dıye düşündüm. Bı yandan bakıyorum ne anneler var bunlar normal dıyorum ama kendıme söz gecıremıyorum. Bu ara hem salgın var hemde babası yanımızda yok evden cıkamıyoruz araç gerekıyor cıkmak ıcın rsmen kendımı sorguluyorum. sızlerde böyle mısınız? yoksa annelıgı bızmı bu kdr duyguya vuruyoruz? Bı arkadaşım var kızı anaannesınde büyüdü haftada 1 gun vakıt gecırırdı o kdr bazen dıyorum kızım ılerıde benım gıbı anneye sahip oldugu ıcın pısman mı olucak

maviportakal_

birerkekbirkizannesii bence kendinize bu kadar yüklenmeyin anne olduğumuz kadar insanızda her şeyi tam yapacağız diye bir şey yok bugün oynamaya vaktimiz vardır yarın yok arada çıkın çocuğunuz içinde iyi olur helal olsun 13 aylık sağımla beslemenize gerçekten ben ilk aylarda sağıyordum çok zordu sonra emmeye başladı sağımı bıraktım muhtemelen emmeyi istemeyeceği yerde onu da bırakacağım üstü de batacak bezi de taşacak düşecek kalkacak böyle böyle büyüyecek çocuğunuzun mutlu bir anneye ihtiyacı var unutmayın hepimiz zaman zaman tükeniyoruz illaki

aylaprenses

birerkekbirkizannesii yalnız değilsin güzel anne aynı duyguları paylaşıyoruz anneliğin de vicdani boyutu resmen bir sorumluluk gibi yüklenmiş hayat şartları çocuğumuza da yansıyor malesef biz anneler de onlar için en iyisini yapmaya çalılıyor hatta yetmiyor diye üzülüyoruz ama o bunları istemiyor bizden sadece sevgi istiyorlar bırakın eviniz dağınık mutfağınız da bulaşıklar kalsın düşünmeden yürüyüşe çıkın enerjinizi boşaltın sevebileceği yiyecekleri deneyin bende uykuya geçişlerinde çok sinir oluyorum kızıyorum ama gün sonunda başarıyoruz vicdanı da bize kalıyor bu döngüden çıkmak için çok uğraştım en sonda hep kendime sinir olduğum anda diyorum ki bir daha bu döneme gelmicek bunlar geçip gidecek bir şekilde ev toplanır düzenlenir beklese de kimseye açıklama yapacak değilim diye kendimi rahatlatıp evde oyun kuruyorum o böyle saha mutlu oluyor çünkü mutlu bir gün geçirince de sakince uyuyor bunu keşfettikten sonra daha kolay gelmeye başladı her şey deneyin sıkmayın kendinizi her şey kusursuz olamaz annelik anneliği düzgün yapana zormuş o yzden bizlere zor geliyor eksiksiz yapmaya doğru olanı yapmaya çalıştığımız için neticede insanız bizi de bir anne doğurdu kusurlarımız olucak elbette bundan keyif alıp günü geçirmeye bakalım