Alinapoyraz
Severek takip ettiğim bir ebe ve aynı zamanda iki çocuk annesi biri 3-4 yaşlarında kreşe giden çocuğu ve yaşına yeni giren bir bebeği var buyurun okuyun 🌸
bazen insan mecbur kaldığı için, bazen de artık yorulduğunu fark ettiği için kreşi düşünmeye başlıyor ve en zor kısmı da “Acaba erken mi❓” sorusu oluyor.
Şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim: Sevgiyle büyüyen bir çocuk, birkaç saat annesinden ayrı kaldığı için zarar görmüyor.
Kreş, doğru yerde ve doğru şekilde olduğunda çocuğun anneden koptuğu bir yer değil; annesinden aldığı güvenle başkalarına da tutunmayı öğrendiği bir alan oluyor.
İlk günler ağlaması, zorlanması çok normal; bu yanlış bir karar verdiğinizi değil, çocuğunuzun alışmaya çalıştığını gösteriyor. Önemli olan, içimize sinen bir kreş, çocuğun temposuna saygı duyan öğretmenler ve akşam onu aldığınızda hâlâ size koşan bir çocuk…
Kendinize çok yüklenmeyin💕
İyi bir anne olmak her an yanında olmak değil, hem çocuğunuz hem kendiniz için en sağlıklısını aramaktır.
Siz iyi bir anne olduğunuz için bu kararı bu kadar çok düşünüyorsunuz; çocuğunuz da tam olarak bu yüzden, sevgiyle bırakıldığı yerden güçlenerek yoluna devam edebilir.💕