Doğum yaptın. Bebeği çok seviyorsun ama bazen eski hayatını da özlüyorsun.
Gece deliksiz uyuduğun günleri, bir kahveyi sıcak içebilmeyi, kimseye hesap vermeden evden çıkabilmeyi…
Bunları düşününce suçluluk geliyor olabilir.
Ama gerçek şu: Yeni bir bebeğe alışmak, aynı zamanda eski hayatına veda etmektir. Ve her veda biraz yas içerir.
Bazı günler “iyi ki doğurdum” dersin, bazı günler “ben nereye kayboldum?”
İkisi de aynı annede, aynı günde olabilir.
Lohusalık, sadece bedeni değil, kimliği de yeniden kurma sürecidir.
Anne olurken eski senin bir parçası sessizce köşeye çekilir ve bu hiç kolay değildir.
Eğer bazen karışık hissediyorsan, ağlıyorsan, özlüyorsan…
Yanlış değilsin. Yalnız da değilsin.
Lohusa annelere destek postumuz olsun.💜 Siz nasıl atlattınız bu süreci, nasıl hissettiniz?