mevraca ben zorlanıyorum. İlk kızım o zamana kadar tek olmanın bütün zorluğunu yaşatıyor bana. Kıskançlık hiç yok ama benimle neden ilgilenmiyorsunuz cümlesini milyon kere duyuyorum bir günde ki şuan 4 yaşında. Küçük kızım da ilgiyi seviyor. Ablası oyun kuruyor o bozuyor. Boyama yapıyor boyaları alıp kaçıyor. Sürekli bir kaos var evde. Dışarı çıkarsak benden iyisi yok. Kar yağdı hasta oldular ve eve kapandık 1 haftadır. Bugün oturup ağladım sinirimden düşünün.
Ben bir de destekli büyütüyorum. Uyutmak dert, beslemek dert. Keşke ikiz olsaydı ilk kızım şimdi rahattım diyorum bazen. O zaman da ikiz olsa ne yapardık diyorduk 😀