Cuma günü işe başlıyorum 🥺 bebeğim 6 aylık 15.30 a kadar evden çalışacağım ama hem çalışıp hem bebeğime bakacağım. Aşırı stresliyim, üzgünüm ve anlaşılmamak beni çok üzüyor. Aileden uzağız eşim sürekli vardiyalı yoğun çalışıyor destek alabileceğim kimse yok. Eve yardımcı bakmak istemiyorum bebeğimin onunla bağ kuracak olma düşüncesi beni aşırı üzüyor. Belki çalışan annenin çocuğu olarak büyüdüğümden belki 4 sene önce kızımı kaybettiğimden bilmiyorum amakimse ben gibi güzel bakamaz diye düşünüyorum sürekli korumak istiyorum her şeyin en iyisini yapmak istiyorum. Bakıcı vs olursa benimle bağı zedelenir belki ona anne der gibi şeyler düşünüp ağlıyorum. Mecbur kendim hem bakıp hem çalışıcam ama buna da ağlıyorum sanki onun zamanından çalacakmışm gibi. Bir de hem işe hem bebeğe yetebilme düşüncesi de beni geriyor. Kimseden çözüm de beklemiyorum sadece duygularımın anlaşılmasını bekliyorum ama o da yok çok yalnız hissediyorum ya 😭