1 yaşında şu an. Örneklemek gerekirse, kapının önüne geldiğimizde evden çıkan kişiye gitmek ister genelde ben dışarda olmama rağmen bana gelmez. Başkasının kucağında olur bana gelmez. Komşumuzun torunu var onun yanına götürürler hiç eve gelmek aklına gelmez yani beni aramaz demek istediğim. Başka çocuk sevsem hiç oralı olmaz genelde arkadaşlarımın çocuklarında kıskançlık olduğunu görüyorum benim oğlanda hiç yok. Ama mesela odada oynarken beni gördüğünde gülüp heyecanlanır, babasıyla oynarken odaya girdiğimde de aynı şekilde ama bilmiyorum ben mi yapamıyorum ya da karakteristik mi uzun süredir sürekli aklımda ne yapacağımı bilemiyorum düşünmekten. Bir de şey geliyor aklıma yani ilaç olsun, takviye olsun, yemek olsun sevdiği sevmediği, burun açma, alt açma ona göre sinir bozucu olan şeylerin hepsini ben yapıyorum acaba ondan dolayı mı biraz uzak gibi bana