Zihnim kalbim çok yorgun. Tek başıma desteksiz çocuk büyütüyorum eşim 10-23.00 çalişiyor ama her fırsatts yarcımcı oluyor sağolsun. Bugün 4. At atagına daha fazla dayanamayıp bagırıp çagırdım. Küçücük bebeğe ben nasıl bagırırım ya.. Sonra eşim geldi dışarı çıkardik sakinleşti uyudu. Ben şuan vicdan azabından ölüyorum. O kadar dayanılmazdıki tüm gün bas bas bagırdı uyku emme falan yok bi de hasta bi de misafirim vardı.. Lanet olsun kendime o kadar kızıyorum ki. Keşke misafir kabul etmeseydim.. Sonra şey gördüm bebek dışardayken temizlik yapıyorlarmış. Benim dışarı gönderebilecegim kimse yok eşim kendi işini yapıyor izin günü yok arada bi yarım gün geliyor ondada beraber vakit geçiriyoruz dolayısıyka temizlik yaparken falan bebeğim evde oluyor. Kafayı yicem çok moralim bozuk birsürü ağladım