Merhabalar. Oğlum 9 ay 1 haftalık doğdu doğalı geceler 2 saatte bir uyanır. Mama içer geri uyurdu. 8.ayda bir anda mama şçip uyuyamamaya destek aramaya basladı. Gece uykusuna pilates topunda geçiş, sonra kendi yatagımıza koyardım.
Artık gece uyanmaları cok artınca uyku eğitimi düşündüm. Bu konuda doktorlar çok ikiye ayrılıyor ve gerçekten “ ağlatmadan” uyku eğitimi nasıl veriliyor bilmiyorum çübkü çocuğun bir alışkanlığını değiştiriyoruz ağlayacak doğal olarak.
Neyse artık uykuları iyice bozulunca ben de araştırmalarım sonucunda bir eğitmenle anlaştım. Önce park yatagına alıştırmamız gerektigini, direkt metod uygularsak cok protesto edeceğini söyledi. Ben oğlumu park yatagında yatırmaya basladıgımdan beri zaten gece uykuları 3-3.5 saate cıktı bir anda. Döne döne kendisi dalıyordu bi şekilde uyku döngüsünde.
Dün gece ilk defa başladık metoda, aman yarabbi ortalığı inletti boğazları yırtıldı ağlamaktan. Yanında durdum 30dk boyunca sakinleştirmeye çalıştım ama yok, kucağa aldım gözler kapalı aşırı uykusu var sakinlettim koydum yine aynı. 50 dk bu şekilde bi döngü yaşadık. Kucağında dalmasına izin ver ilk günden yüklenmeyelim dedi eğitmen. Daldırdım uyuttum 1 saat sonra yine ağlayarak uyandı ve yine aynı döngüye girdik tabi bu sefer 10 dk musade ettim direkt uyuttum kucağımda. 23.10 daldı, 03..05 uyandı. 05.00e kadar sürekli kucapıma aldım uyuttum yatırdım ağladı aldım yanıma yatırdım vs derken 5te derin uykuya dalınca yatagına bıraktım. 08.10 da gözünü açtı ben de o saate kadar uyumuşum.
Aklıma takılan bir kaç yer var. Bu çocuk ağlayarak sizce “beni neden burada yalnız bırakıyorsun, uyumak için kollarına ihtiyacım var!” Mı diyor, yoksa ben sallanmak istiyorum beden yöntemimi değiştiriyorsun mu diyor? Yani benim oğlumun duygusal regülasyona ihtiyacı var apaçık “anne”ye ihtiyacı var. Eğitimi durdurmayı ve oğlumun buna hazır olmadığını düşünüyorum. Gündüz uykuları hala 30/30/30 bölük. Gece uyanmaları azaldın gündüze razıyım. Çok suçlu hissediyorum, bok gibi bir karar vermişim paramla rezil olmuşum gibi hissediyorum.