bebekbak çünkü dışardaki hayata ait değilmişiz gibi hissediyoruz, bire bir aynısını yaşıyorum ama yine de evde olmamak bir nebze rahatlatıyor. Benim bebeğim de 4 aylık bu arada, muhtemelen ikimizde sürece alışma alışamama arasında gidip geliyoruz. Bi de benim arkadaşlarımın genelinin çocuğu yok, onlara anne olunca “değişmeyeceğim” gibi bir sadakat sözüm vardı sanki ve bu böyle olmayınca olumsuz bir durum olmamasına rağmen masalarından itildim maalesef dolayısıyla artık geçmiş yaşamamımla bağlantım tamamen kopmuş gibi hissediyor ve yeni kendime adapte olmaya çalışıyorum, siz böyle hissediyor musunuz bilmiyorum ama galiba benim bunalım sebebim biraz da bu yüzden. İç dökmüş oldum 🤭 bebeğimi çoook seviyorum iyi ki var ve yaşadığım her şeye de değer ama insan bir noktada diğerleri gibi hissetmek istiyor. Kocaman sarılıyorum size 🤎