Kızım (17 aylık) doğduğundan beri huysuz çabuk sıkılan bir çocuktu. Bir yere çıkınca bize zehir eder öyle döneriz. Çoğu zamanlarda ben de ağlamaklı döndüm.
Desteksiz bakıyorum, sosyal hayatım sıfır. Arada bir market, avm, misafirlik gibi şeyler yapmayı istiyorum ama her yaptığımızda kızım burnumuzdan getiriyor.
Kendimi çok kötü hissediyorum artık. Hep böyle mi sürecek nolucak diğer insanlar gibi sosyalleşemiyorum bunaldım.
Bazen 2 - 3 yaş daha zor diyenler oluyor duydukça daha çok dibe batıyor gibi hissediyorum.