Kızlar selam. Gurbetçi bir anneyim dolayısıyla çocuk benden ve babasından başkasını görmüyor.
Sürekli masaya tırmanıp ordan düşüyor sandalyesine çıkıp düşüyor sürekli elimizden tutup bir yerlere götürüp birşeyler istiyor ya da ayakta dur oynayalım diyor. Bir şey pişerken asla sabrı yok ocaktan pişmeden yemek istiyor. Bize göz devirip kaş çatıp trip atıyor küsüyor. Bulunduğumuz yer tozlu bir yer sürekli millete çoraplarını gösteriyor görüntülü görüşme esnasında. Telefonda konuşurken milletin suratına telefon kapatıyor. Arada benim saçlarımı yolup vuruyor gibi gibi. Bu normal mi? Ben tükendim gün boyu peşinde koşmaktan!