Kızlar ya bu iki yaş krizleri beni mahvetti çok bunalmış durumdayım. Sizin çocuklarınız da böyle mi bilmiyorum ama benim çocuğum (2 yaş 3 aylık); ne zaman bezini değiştirmek istesem ordan oraya kaçıyor istisnasız her seferinde, oyunla sakin sakin yanıma gelmesini istiyorum ama olmuyor. En son kucaklıyorum zorla değiştiriyorum tabi ağlıyor bağırıyor bana vurmaya çalışıyor, yatakta bir oraya bir buraya dönüyor. Banyo yaparken de aynı şekilde, üstünü değiştirmek istediğimde de aynı şekilde. Artık belimin ağrısından duramıyorum. Sabah kahvaltı yapmak istesem oyuncaklarını alır tavanın tabağın içine bırakmaya çalışır, çay veya suyu dökmeye çalışır kahvaltıyı beş dakikada hızlıca yemeye çalışıyorum her gün. Daha bu sabah bezini değiştirmek için kucağıma almıştım eşofmanını çıkarttım sonra salona kaçtı üstünde sadece bez, oraya buraya oturmuş her tarafa kaka bulaştırmış. Artık tahammül edemiyorum sesimi yükseltiyorum sonrasında ne kadar üzülsem de. Yani yemek yedirmek, üstünü giydirmek, bezini değiştirmek, banyo yaptırmak falan hepsi eziyete dönüştü ve ben artık boğuluyormuş gibi hissediyorum. Ne zaman telefonum çalsa başlıyor bağırmaya konuşmaya, süreki anne anne anneee… beynimin zonkladığını hissediyorum. dikkatimi ona vermemi istiyor bu sefer onun bağırış çağırışlarından telefondaki kişiyi duyamıyorum, yani artık telefonda bile konuşamıyorum. Buzdolabını açıyor mesela, ben kapat diyorum dikkatini başka yöne vermeye çalışıyorum ama yok, bazen buzdolabının içindeki malzemeleri alıp halının üstüne koyuyor. Ben buzdolabından bir şey almak istesem müsade etmiyor buzdolabını açamıyorum zorla açmaya kalksam kıyameti kopartıyor. Yani sizin çocuklarınız da böyle mi? Çok zor bir bebeğim olduğunu hissediyorum. Gerçekten nefes almıyorum son günlerde iyice tahammülüm azaldı hatta kalmadı, daha çok bağırıyorum kendime engel olamıyorum. Bana bir öneriniz var mı? Çok ihtiyacım var, çok bunaldım. Varlığına çok şükür, iyi ki Rabbim nasip etti orası ayrı ama ben kendimi çok kötü hissediyorum.