Ne yaparsam yapayım hep eksik hissediyorum hasta olsa kendimi sorumlu tutuyorum oyun oynamak istediğinde reddedersem uyuyunca aklıma geliyor ağlıyorum sesimi yükseltsem vicdan azabından ağlıyorum hep en iyisi en güzeli onun olsun istiyorum birini alıp diğerini alamayınca eksik hissediyorum içimde hep bi vicdani duygu beni yiyip bitiriyor kızıma çok düşkünüm hep nazlarım ne derse yaparım arkadaş gibi davranırım çalışmıyorum evdeyim tüm gün onunla geçiririm ama evin işi felan olunca ilgilenemiyorum günü bom boş geçmiş gibi hissediyorum ona yetemedim diye yine agliyorum