Kızlar selamlar.
3,5 aylık bir kızım var görümcem doğduğundan beri ‘kızım, doğurmadığım kızım, alırım kızıma,yaparım kızıma, kızım napıyor’ gibi konuşuyor. Bu duruma o kadar kaptırdı ki kendini kızım bana gülüp, babıldarken ‘banada böyle yapıyor-gülüyor’ diyor.
Artık bebeğimden çok uzaklaştım ve kendimi taşıyıcı annesi ve bakıcısı gibi hissediyorum.
Sanki kendi doğurmak istememiş taşıyıcı anneyle bebeği olmuş işe giderkende bana baktırıyor gibi hissediyorum.
Bu durum beni çok rahatsız ediyor. Ciddi anlamda kimlik problemi yaşıyorum ve psikolojik olarak kendimi iyi hissetmiyorum.