İlk bebeğim olmadan önce 3 düşük yaşadım zorlu düşük tehlikeli gebelik yaşadım. Sonra Allah bana evladımı verdi çok şükür. 2 aylıkken çok kötü lohusa depresyonu yaşadım. Bebeğimi seviyordum ama kucağıma alınca çarpıntı olurdu sıkıntı yaşardım. Terleme uyku uyumayı red ederdim. Hayat neşem sönmüş yemek yiyemiyecek hale gelmiştim. Vesveseler vs derken 1-2 ay en zorlu dönemi atlattık çocuğum 4 yaşına girecek. Şimdilerde 2 bebeğim doğdu bu sefer plansız ve sorunsuz gebelik yaşadım. Bebeğim 2 aylık olacak eski yaşadığım süreci bildiğim için kendimi vesvese vermemeye düşünmemeye odakladım. O dönem yaşadıklarımın geçici olduğunu ve sonra sakinleştiğimi biliyordum. Ama bu gece bir sıkıntı çöktü sabahta yani şuan enerjim bitti. Büyük çocuğumla sohbet etmek konuşmak istemiyorum. Bebeğim desen sürekli ağlıyor. Aynı yaşayan var mı? Kendinizi nasıl motive ediyorsunuz ben içimden diyorum bu geçici yaşadın geçti unuttun mu diyorum ama genede sıkıntı geliyor.